 |
|
In het vierde regeringsjaar van keizer Mikiyama (1387) werd in het dorp Lizasa de grondlegger van de Katori Shinto Ryu geboren, Lizasa Iga no Kami Ienaoko. Hij behoorde tot de familie Lizasa Ke, een eenvoudige landadel (goshi), die echter wel generaties lang een leidende rol vervulde in de Konto provincie, nu de Chiba-prefectuur. Hij was als kind reeds gefascineerd en bezeten van de gevechtskunsten. Volgens de overleveringen was hij op jeugdige leeftijd reeds meester op het zwaard en de speer (yari). Als samoerai van de daimyo van Chiba nam hij deel aan verschillende veldslagen waarin hij vooral in man- tot mangevechten opviel door zijn grote gedrevenheid met wapens en door zijn uitzonderlijke moed, die hem al op jeugdige leeftijd een geduchte reputatie bezorgde. De Chiba familie kwam ten val als gevolg van een confrontatie met de toenmalige shogun waardoor ook de versterkte hofstede van de Lizasa-familie met de grond werd gelijkgemaakt, gelijk met een aantal dorpen die op het domein van de familie lagen. Bedroefd en zonder meester vertrok Ienaoko naar de Katori-schrijn en hoopte daar door gebed, meditatie en gelijktijdig door harde training tot satori (verlichting) te komen. Hij was toen 64 jaar. Bij de poort van de Katori-schrijn, vlak bij de plek waar hij nu ligt begraven, betrok hij een eenvoudige woning. Iedere ochtend, voor dag en dauw, zomer en winter, stond hij op en oefende met zwaard, naginata (hellebaard) en yari to laat in de avond. Voor hij naar zijn woning terugkeerde nam hij bij wijze van reinigingceremonie een ijskoud bad en deed daarna een uur lang zijn gebeden inde Katori-schrijn. Ondanks lichamelijke uitputting verdiepte hij zich bij thuiskomst nog tot diep in de nacht in religieuze en filosofische geschriften, Duizend dagen en nachten lang hield hij dit leven vol. Toen, op een nacht, verscheen hem in een droom de godheid aan wie de katori-schrijn was gewijd (Futsunushi no Mikoto) in de gedaante van een jonge man gezeten op een tak vaan oude boom vlak bij de plaats waar Ieneako dagelijks zijn oefeningen deed. Het visioen wenkte Ienaoko naderbij en overhandigde hem een rol, de Mokuroku Heiho Shinsho, met de woorden: "Choisai................jij zult de leermeester worden van alle grotezwaardvechters onder de zon". Na die woorden sprong de jonge man uit de boom |
|
| en verdween. Toen Ienaoko wakker werd hield hij de rol tegen zijn borst
geklemd. De Mokuroku bevatte de door goddelijke hande martiale technieken
en strategie.
Na deze openbaring veranderde Ienaoko zijn naam in "Choisai" en stichtte hij zijn schermschool die hij Katori noemde naar de Katori-schrijn. Hij voegde daaraan toe Tenshin Shoden (door de goden geschonken) waarmee hij eer wilde bewijzen aan Futsunushi no Mikoto en Shinto (het onbevlekte (zuivere) zwaard). In het bezit van de huidige hoofdmeester van de Katori Shinto Ryu bevindt zich nog een enorme hoeveelheid manuscripten, grotendeels afkomstig van Choisai, die aangeven hoe uitputtend hij de hem in handen gegeven technieken heeft bestudeerd en uitgewerkt. 'Toen de goden hem lieten gaan' (toen hij overleed) in het 2de jaar Sho-Kyo (1488 op de 15de dag van de 5de maand had Choisai de hoge leeftijd bereikt van 102 jaar. De oudste zoon van Coisai, Wakasa no Kami Morichika zette de school voort en dat gebeurde generatie op generatie. Nadat Choisai zijn school had gevestigd is het ook traditie geworden dat hun diensten alleen ter beschikking stonden van de keizer of in situaties waarin het vaderland werd bedreigd. De school stond open voor iedereen die met ernst en toeweiding de krijgskunsten wilde beoefenen. Op de naamlijsten van de Katori Shinto Ryu-archieven komen de namen voor van beroemde zwaardvechters uit de Japanse geschiedenis, zoals Nobutsana, de stichter van de Kage-school, de befaamde Tsukahara Bokuden, de grondlegger van de Kashima Shinto Ryu, de beroemde generaals Oda Nobunaga, Toyotomi Hideyosi, Tanenaka Hanbei Shigeharu en nog vele anderen. Zelfs de legendarische Miyamoto Musashi heeft de Katori-schrijn bezocht op zoek naar satori. Tot op de huidige dag wordt elk jaar op de viertiende april een herdenkingsdienst gehouden in de Katori-schrijn met een gohei (een Shinto-ceremonie waarbij de goden worden aangeroepen met de heilige staf, waaraan ingewikkeld gevouwen reepjes papier hangen). Om de twaalf jaar, als dat jaar in het teken staat van het paard staat, worden gedurende twee dagen een groot feest gehouden, het Jinko-Sai. In het 35ste jaar van Showa (1960) werd de Tenshin Shoden Katori Shinto Ryu benoemd tot 'onaangetaste nationale cutlurele schat van Japan' (onaangetast in de zin van 'authentiek'). De éérste en enige onder de martiale disciplines. In de tijd van Choisai bestond Japan nog niet als één geheel. De bevolking was verdeeeld in twistende groepen die geleid werden plaatslijke daimos (edellieden). In deze periode van voortdurende staat van oorlog werden jonge mannen onderwezen in bujutsu, de martiale vaardigheden. Deze vaardigheden bestonden onder meer uit: kyu-jutsu (de kunst van de boog), ken-jutsu (de kunst van het zwaard), naginata-jutsu (de kunst van de hellebaard) en so-jutsu (de kunst van de speer). |
 |
|
 |
Geschiedenis | Filosofie van
de stichter | TSKSR
Curriculum |
Krijgstechnieken | Het
Zwaard
Etiquette van Het Zwaard |
Naginata | Standen
Kyu-do | Het begrip Martial
Arts | Woordenlijst
Kanji-lijst |
E-mail
