DUTCH ASSOCIATION

"Doe het zelf Roadbookhouder"

Het was in augustus 1997 dat ik voor het eerst in aanraking kwam met het fenomeen 
roadbookrijden. Hoewel ik die dag als een debiel appeltje achter clublid Roel aan moest rijden, 
omdat ik zelf geen roadbookhouder had, werd ik door het fenomeen gegrepen. Behalve dat het 
erg leuk is om al puzzelend te rijden, zag ik ook duidelijk de voordelen ervan in.
Omdat je goed moet opletten, drukt het rijden volgens een roadbook de snelheid. Er is geen 
voorrijder nodig, zodat de rijders alleen of in kleine groepjes kunnen rijden. Dit alles beperkt 
scheve gezichten bij de wandelaars, fietsers en ruiters, met wie wij toch vaak de onverharde 
paden moeten delen. Bovendien blijft een eenmaal op papier uitgewerkte rit bewaard, zodat hij 
makkelijk nog een keer te rijden is.

Kijkend in de diverse catalogi, begint de eenvoudigste houder toch al snel bij een 100 piek. 
Tenzij je zo'n ding neemt dat op de fiets gebruikt wordt, maar dat raad ik je toch af! 
Rondkijkend binnen de club zie je dat verschillende leden zelf zo'n ding in elkaar geflanst 
hebben. Met een beetje moeite en wat huisvlijt ben je in een paar uur voorzien van je eigen:



Low-budget Roadbookhouder

Wat heb je nodig:
1. Je eigen lunchbox: dat is extra goedkoop. Je kunt ook, zoals ik heb gedaan, een Mepal 
koekjesdoos bij de kampeerwinkel kopen. Het plastic van deze doos is extra sterk; dit 
maakt het bewerken makkelijker en verlengt de levensduur van de houder aanmerkelijk. 
Zorg er wel voor dat er minstens een A5 in past en dat de doos rechte kanten heeft, dat is 
makkelijker bij het bouwen.
2. Een stuk electriciteitspijp, voldoende om er twee assen uit te zagen. Koop bovendien vier 
verbindingsstukken. Later word je duidelijk waarom.
3. Een stuk plexiglas, bijna even groot als het deksel.
4. Twee of drie zogenaamde muurbeugels.
5. Een O-ringetje
6. Verder nog wat schroeven en moeren en zo uit je onderdelendoos.
7. Een goede Tweecomponentenlijm

	In de korte kanten van de doos maak je twee gaten. Precies  daar tegenover, aan de andere kant nog twee. Hier doorheen  komen straks de twee assen, waaraan het Roadbook bevestigd moet worden. Om straks de routerol goed soepel te laten lopen, maak je met wat fijn schuurpapier de randen van het gat mooi glad en  verwijder je haakjes en bramen. In de bodem boor je precies middenin op regelmatige afstand van elkaar twee of drie gaten. Dit is voor de bevestiging op het stuur.
	Voor de bevestiging op het stuur heb ik bij de plaatselijke  bouwmarkt zogenaamde muurbeugels gekocht. Deze worden gebruikt om (water) leidingen aan de muur te bevestigen. De originele bout heb ik vervangen door een inbusbout. Zo kan ik van binnenuit de houder aandraaien mocht hij lostrillen. Doordat het geheel op het stuur wordt gemonteerd, worden de trillingen gedempt. De onderkant van de doos heb ik  extra verstevigd door er een strip plexiglas onder te plakken  dat ik nog ergens had liggen.
	1. Knop van een radio 2. Koppelstuk voor elektriciteitsbuis 3. Elektriciteitsbuis 4. Zelftapper 5. Half koppelstuk 6. Dop (bijv. van een stoelpoot) 7. O-ring Voor de assen van de routerol heb ik electriciteitsbuis gebruikt. Het koppelstuk (2) heeft twee voordelen: hij voorkomt dat de buis uit de doos schuift en houdt door de inkeping de O-ring perfect op z'n plaats. De radioknop (1) geeft een goede grip. Dit komt goed van pas, als je onder het rijden met je dikke handschoenen aan de rol moet verdraaien. De nummers 1, 2 en 3 heb ik aan elkaar vastgelijmd. Nummer 5 en 6 heb ik  met een zelftapper bevestigd, zodat je de as, indien nodig, altijd los kunt maken.
	De beide assen worden bevestigd met de draaiknoppen aan de linkerkant. Zo kun je met je koppelingshand de routerol verdraaien. De assen mogen in de breedte best een milimetertje speling hebben. Dit komt de werking ten goede.
In het deksel snijd je een rechthoekig gat, waar je aan de binnenkant het plexiglas tegenaan lijmt. Bij de modelbouw winkel koop je een paar plastic hoekprofielen waarmee je de binnenkant van het ruitje af kunt werken. Eventueel kun je aan de binnenkant van het glas met een stift of een scherpe pin een rechte streep trekken. Zo weet je altijd waar je op de route zit.
	Als laatste een professionele ACERBIS sticker  erop en klaar! Niet van echt te onderscheiden.  Én met twee linkerhanden gebouwd.

Nu nog even de routerol aan elkaar plakken en de boven- en onderkant met plakband aan de assen bevestigen. Met twee postrekkers (Gronings voor dat dikke elastiek dat de postbode gebruikt) voorkom je dat het venster tijdens een woeste rit onderweg van de motor afvliegt.


Op eenvoudige wijze is voor iedereen in een paar uur zo'n ding in elkaar te prutsen. Hoe mooi je hem afwerkt bepaal jezelf. 
Omdat ik een vrij grote doos heb genomen, past er bijna een A4tje in. Dit is juist zo handig omdat er voor de computer tegenwoordig heel wat route- en kaart-programma's te verkrijgen zijn. Het programma dat ik gebruik heet Easy Travel. Alleen voor Nederland, maar tot op de straat nauwkeurig. Kaartje uitprinten, langs de randen een beetje bijkippen en hij past in de doos. 

De Roadbookhouder die ik gebouwd heb, voldoet erg goed. Hij zit al zo'n 10.000 kilometer op m'n stuur en heeft al heel wat ritten en zelfs een behoorlijke val schadeloos overleeft.De doos is niet waterdicht, maar ik heb nog nooit meegemaakt dat het papier nat werd. Ik heb links onderin de hoek een heel klein gaatje geboord, zodat het verzamelde water eruit loopt als je de motor op zijn zijstandaard zet.
Uiteindelijk was ik zo'n 40 piek aan onderdelen kwijt, maar ik ben ervan overtuigd dat het nog goedkoper kan.