Ik zing van het leven dat zo prachtig is

Van het leven met een lach en een traan

Van het leven dat zo onverwacht reusachtig is

Als op lege plekken toch weer bloemen staan

Ik zing van het leven met zijn blije hoge zijen

Van dat zou ik nog wel eens over willen doen

Van een leven om waanzinnig mee te vrijen

Of van een leven dichter bij je dan een zoen

De zon gaat op

De zon gaat onder

De zon gaat op

En je lacht en je ruikt

De zon gaat op

De zon gaat onder

De zon gaar onder

Ik zing van het leven dat wonderen doet

Als een hand het lage land met lente siert

En de hoge hemel een bliksem en een donder doet

Of de laatste zomerdagen viert

Het heft mijn mooiste luchtkastelen afgebroken

Ik ken de lach maar ook de hulpeloze schreeuw

Ol heb gezongen met de weemoed in mijn knoken

Dat liefde lente was maar ook een beetje sneeuw

De zon gaat op

De zon gaat onder

De zon gaat op

En je lacht en je ruikt

De zon gaat op

De zon gaat onder

De zon gaar onder