1885-1914
BLAUWE SJERPEN
&
GEELZWARTE BLOKKEN
Vitesse door de jaren heen
In het begin van de jaren tachtig stond het water Vitesse tot de lippen. Het publiek bleef weg, de spelers waren weinig succesvol en het scheelde niet veel of de club was failliet gegaan. Met de komst van Karel Aalbers veranderde zowat alles. De Velpse edelsmid, nou ja, juwelier, nou ja eigenaar van een winkelketen, pakte de zaken voortvarend aan: de hele amateurafdeling werd losgekoppeld en er bleef alleen een bedrijf met betaalde topsporters over, een bedrijf dat natuurlijk moest gaan presteren om te kunnen renderen. Die prestaties kwamen ongehoord snel: aan het eind van de tachtiger jaren was Vitesse weer terug in de hoogste klasse en de club stoomde meteen door naar de hoogste posities, al slaagde de greep naar het kampioenschap nog niet. Gelijktijdig met de ontwikkelingen op het veld kwam er ook een ander project in het vizier: een groot multifunctioneel stadion in Arnhem Zuid. In het laatste decennium van de eeuw werd er stevig gewerkt en de millenniumwisseling kon worden gevierd met een heel wat aantrekkelijker toekomstperspektief dan vriend en vijand tien jaar eerder nog voor mogelijk hadden gehouden.
|
|
Naar veuren, deel 4
TERUG IN DE ANONIMITEIT VAN DE EERSTE DIVISIE
Nadat Vitesse drie seizoenen in de Eredivisie had gespeeld was de club tenslotte toch weer gedegradeerd. De tachtiger jaren begonnen werkelijk abominabel. De publieke belangstelling holde achteruit, het spelletje op het veld wilde niet lopen en in bestuurlijk opzicht ontbrak het aan visie of de ideeën om het tij te keren. Toch een lichtpuntje dat vooruit wees naar een betere toekomst in die jaren. Want al in 1978 had de dertienjarige Geitenkamper Theo Bos zich als lid van Vitesse aangemeld. Bos, die met zijn ouders vanaf zijn kleutertijd de wedstrijden had bijgewoond, aanvankelijk op de korte staantribune, later, toen hij wat ouder werd, op de jongensrang (het enige overblijfsel van Klarenbeek: de telkens meeverhuisde houten tribune op een metalen frame) speelde in diverse jeugdteams en vervolgens een tijdje in het tweede. Reeds in het begin van die jaren tachtig begon echter de ster van Geitenkamper Theo Bos bij Vitesse te rijzen en in de turbulentie die twee decennia achtereen zou aanhouden, verdween die ster nimmer. Bos ontwikkelde zich in '81 en '82 (nog niet in het eerste) tot een oerdegelijke allrounder, slim en onpasseerbaar, en bovendien uiterst balvast. Daarnaast was de speler gezegend met een ver door-ontwikkeld 'gevoel' voor het verloop van een wedstrijd. Hij wist wanneer er verdedigd moest worden, of aangevallen, of aangepakt, of tijdgerekt, en hij kon als geen ander (zoals men dat later ging noemen) een wedstrijd 'lezen'. Mede daardoor werd Bos een publiekslieveling zoals eerder Kees Meeuwsen, Piet Beekman, Henk Bosveld en Bennie Hofs dat waren geweest. Spelers die zich eventueel zo nu en dan een foutje of misstapje konden permitteren, omdat zij vergissingen compenseerden met een voor iedereen waarneembare gedrevenheid waaruit vóór alles de wil om te winnen bleek. Spelers bovendien, die met het publiek communiceerden, die reageerden op aanmoedigingen, zich geintjes permitteerden en die niet te beroerd waren om een onsympathieke opponent waar mogelijk een kunstje te flikken. Zo iemand was ook Bos, in die zin de logische opvolger van Bennie Hofs, later zelf weer opgevolgd door de ook-al-Arnhemmer Theo Jansen. Zelfs de kreet 'Pak 'm terug' werd door het publiek achtereenvolgens gekoppeld aan Hofs en de beide Theo's, alsof het een overdraagbaar eerbetoon betrof. In de competitie liep het inmiddels met het eerste van geen kanten meer. Vitesse zakte terug in de anonimiteit van de Eerste Divisie en een snelle terugkeer naar het hoogste niveau verdween langzaam uit het perspektief.
DE WEDSTRIJDEN VAN 1979-1980
EREDIVISIE
Vitesse - FC Den Haag: 1 - 0 (0 - 2)
Vitesse - Ajax: 1 - 1 (0 - 3)
Vitesse - Go Ahead: 3 - 5 (1 - 5)
Vitesse - Willem II: 3 - 1 (0 - 0)
Vitesse - AZ '67: 1 - 1 (1 - 2)
Vitesse - MVV: 3 - 1 (2 - 2)
Vitesse - Feyenoord: 1 - 3 (0 - 0)
Vitesse - FC Twente: 1 - 3 (1 - 4)
Vitesse - NEC: 0 - 0 (0 - 1)
Vitesse - Sparta: 2 - 1 (2 - 1)
Vitesse - NAC: 2 - 0 (2 - 2)
Vitesse - Excelsior: 3 - 3 (0 - 2)
Vitesse - Haarlem: 1 - 1 (1 - 3)
Vitesse - FC Utrecht: 1 - 0 (0 - 4)
Vitesse - Roda JC: 1 - 1 (1 - 2)
Vitesse - PEC Zwolle: 0 - 0 (1 - 2)
Vitesse - PSV: 0 - 2 (1 - 1)
VITESSE ZEVENTIENDE
Zeventiende en op-één-na laatste met 25 pnt., nog juist voor Haarlem. Vitesse won slechts 6x, verloor 15x en speelde 13x gelijk. Doelsaldo: 35-59. Het was weer voorbij (landskampioen werd Ajax, AZ '67 werd tweede, daarna PSV & Feyenoord).
Bekerwedstrijden
Vitesse - MVV: 1 - 1
VITESSE DEGRADEERT NA DRIE SEIZOENEN EREDIVISIE NAAR DE EERSTE DIVISIE
DE WEDSTRIJDEN VAN 1980-1981
EERSTE DIVISIE
Vitesse - SC Heracles: 3 - 1 (1 - 2)
Vitesse - DS '79: 1 - 1 (0 - 2)
Vitesse - Fortuna Sittard: 4 - 1 (1 - 0)
Vitesse - SC Amersfoort: 1 - 0 (1 - 1)
Vitesse - Haarlem: 1 - 1 (1 - 0)
Vitesse - FC Den Bosch: 1 - 2 (2 - 0)
Vitesse - Helmond Sport: 2 - 2 (0 - 5)
Vitesse - SC Veendam: 1 - 1 (2 - 1)
Vitesse - FC VVV: 3 - 1 (3 - 4)
Vitesse - De Graafschap: 0 - 2 (1 - 1)
Vitesse - FC Amsterdam: 1 - 1 (3 - 3)
Vitesse - SC Cambuur: 0 - 5 (1 - 0)
Vitesse - FC Volendam: 4 - 1 (0 - 2)
Vitesse - FC Vlaardingen: 3 - 2 (3 - 1)
Vitesse - Telstar: 1 - 1 (2 - 2)
Vitesse - SVV: 2 - 0 (1 - 2)
Vitesse - Eindhoven: 4 - 0 (0 - 2)
Vitesse - SC Heerenveen: 0 - 3 (1 - 5)
VITESSE ACHTSTE
Vitesse achtste met 38 pnt. uit 36 wedstrijden. Winst: 14x, verlies: 12x, gelijk: 10x. Doelsaldo: 55-58. Haarlem werd kampioen met 54 pnt. tweede werd Heerenveen met 46 pnt. De Graafschap, dat vlak boven Vitesse als zevende was ge-eindigd, won de nacompetitie (een opvallende landskampioen dit jaar: AZ '67).
DE WEDSTRIJDEN VAN 1981-1982
EERSTE DIVISIE
Vitesse - FC Den Bosch: 2 - 1 (1 - 1)
Vitesse - FC Volendam: 1 - 1 (3 - 0)
Vitesse - Fortuna Sittard: 3 - 0 (0 - 2)
Vitesse - DS '79: 1 - 0 (0 - 0)
Vitesse - Wageningen: 5 - 2 (1 - 0)
Vitesse - SC Cambuur: 1 - 2 (2 - 0)
Vitesse - FC VVV: 0 - 0 (2 - 6)
Vitesse - SVV: 1 - 2 (1 - 1)
Vitesse - Eindhoven: 5 - 0 (2 - 2)
Vitesse - SC Heerenveen: 2 - 2 (2 - 1)
Vitesse - Telstar: 0 - 1 (1 - 2)
Vitesse - Excelsior: 3 - 3 (0 - 3)
Vitesse - Helmond Sport: 0 - 0 (1 - 1)
Vitesse - SC Amersfoort: 2 - 0 (1 - 0)
Vitesse - SC Heracles: 4 - 1 (1 - 3)
Vitesse - FC Amsterdam: 1 - 2 (1 - 4)
Vitesse - SC Veendam: 2 - 2 (0 - 0)
VITESSE WEER ACHTSTE
Weer werd Vitesse achtste. De ploeg behaalde ditmaal 36 punten uit 34 wedstrijden. 12x Winst, 10x verlies & 12x gelijk. Doelsaldo: 52-45. Helmond Sport werd kampioen met 48 punten. Tweede werd Fortuna SC, derde Excelsior. Laatstgenoemde ploeg won vervolgens de nacompetitie (landskampioen: als vanouds Ajax).
Bekerwedstrijden
Vitesse - Helmond Sport: 2 - 0 (de latere kampioen van de Eerste Divisie!)
Vitesse - Feyenoord: 1 - 3 (pas in de verlenging!)
DE WEDSTRIJDEN VAN 1982-1983
EERSTE DIVISIE
Vitesse - FC VVV: 3 - 0 (0 - 1)
Vitesse - SC Heerenveen: 1 - 1 (0 - 2)
Vitesse - Telstar: 3 - 0 (2 - 3)
Vitesse - SC Heracles: 3 - 0 (2 - 3)
Vitesse - SVV: 1 - 2 (0 - 0)
Vitesse - FC Den Bosch: 1 - 0 (1 - 3)
Vitesse - De Graafschap: 0 - 1 (1 - 3)
Vitesse - SC Amersfoort: 1 - 3
Vitesse - DS '79: 2 - 2 (2 - 2)
Vitesse - FC Den Haag: 2 - 1 (1 - 3)
Vitesse - SC Veendam: 4 - 2 (2 - 0)
Vitesse - FC Volendam: 3 - 2 (0 - 2)
Vitesse - Eindhoven: 1 - 0 (2 - 0)
Vitesse - SC Cambuur: 1 - 2 (0 - 1)
Vitesse - FC Wageningen: 2 - 1 (0 - 1)
Vitesse - MVV: 2 - 1 (2 - 2)
VITESSE TIENDE
Amersfoort ging na vijftien wedstrijden failliet en werd uit de competitie genomen. Vitesse werd tiende met 29 punten uit 30 wedstrijden. De ploeg won 12x, verloor 13x en speelde 5x gelijk. Doelsaldo: 44-41. DS '90 werd kampioen met 42 punten, tweede werd Volendam, derde FC Den Bosch. Laatstgenoemde won de nacompetitie (landskampioen weer eens: Ajax).
Bekerwedstrijden
Vitesse - WKE: 6 - 1
HET DEBUUT VAN THEO BOS
Het was een tijd waarin er een communis opinio in Nederland bestond, die inhield dat er te veel betalende voetbalclubs waren en dat de zwakke broeders wel zouden afhaken, gewoon door failliet te gaan. De KNVB en de diverse overheden zagen het aan zonder in te grijpen, want de bedrijfstak moest gezonder worden, en clubs zoals bijvoorbeeld Wageningen, met een zeer rijke traditie en met (wel degelijk!) een groot toeschouwerspotentieel, gingen vanwege een toch hoogstwaarschijnlijk tijdelijke dip voor altijd ten onder. Een dieptreurige ontwikkeling. Ook bij Vitesse leek er geen redden meer aan. In het Vitessebestuur was de jonge Aalbers tot vicevoorzitter benoemd en gezien de grote zakelijke ervaring van de Velpenaar werd aan hem de ondankbare taak toebedeeld om van het zinkende schip alsnog een strijdvaardig slagschip te maken. Aalbers nam een aantal drastische maatregelen, waarbij telkens de professionalisering van de organisatie voorop stond. Er werd gepraat over een scheiding tussen de amateursectie en de betaald-voetbal sectie van Vitesse. En passant kwam de nieuwe manager-vicevoorzitter met een aantal maatregelen die de kern van het bedrijf, het spel op de grasmat, ten goede moesten komen. Er werden spelers aangetrokken die het team konden dragen, en ook de belangstelling op de tribunes trok zowaar weer aan. Theo Bos, uit de eigen jeugd, was zo'n 'dragende' speler. In het seizoen 1983 - 1984 liet trainer Leen Looijen de zeventienjarige Bos debuteren in het eerste. André Wijnveld had er nog in gestaan in de openings(thuis-)wedstrijd van het seizoen tegen NEC, maar toen deze in de tweede thuiswedstrijd geblesseerd raakte (alweer een derby, nu tegen Wageningen) was het de beurt aan Bos. Het begin van een méér dan schitterende voetballoopbaan. Hoewel Vitesse in de middenmoot eindigde was er toch sprake van een opmerkelijk succes: spits Remco Boere werd met 27 goals topscore in de Eerste Divisie. Zes goals meer dan de nummer twee! Boere scoorde zowel tegen tegen Wageningen als tegen Eindhoven een hattrick en in vijf wedstrijden trof hij twee maal het doel. De rest was netjes verdeeld over de andere clubs. Per wedstrijd bezochten slechts 2375 supporters Nieuw Monnikenhuize, zodat Boere's ster voor slechts weinigen ging fonkelen. De verliespartij tegen NAC werd door slechts duizend toeschouwers bijgewoond. In het del stond het hele seizoen Lloyd Doesburg, later omgekomen bij een vliegtuigongeluk.
DE WEDSTRIJDEN VAN 1983-1984
EERSTE DIVISIE
Vitesse - NEC: 3 - 1 (0 - 2)
Vitesse - FC Wageningen: 3 - 0 (0 - 0)
Vitesse - FC VVV: 1 - 0 (0 - 2)
Vitesse - MVV: 1 - 4 (1 - 0)
Vitesse - Telstar: 3 - 1 (1 - 2)
Vitesse - RBC: 3 - 1 (0 - 0)
Vitesse - FC Twente: 1 - 3 (0 - 5)
Vitesse - SVV: 5 - 3 (1 - 1)
Vitesse - Eindhoven: 5 - 3 (1 - 3)
Vitesse - NAC: 0 - 2 (1 - 2)
Vitesse - SC Cambuur: 1 - 1 (1 - 1)
Vitesse - SC Heracles: 2 - 1 (2 - 3)
Vitesse - De Graafschap: 2 - 0 (1 - 1)
Vitesse - FC Den Haag: 1 - 1 (0 - 1)
Vitesse - SC Veendam: 3 - 2 (1 - 1)
Vitesse - Heerenveen: 4 - 2 (3 - 6)
VITESSE ELFDE
MVV werd eerste, Twente tweede en Vitesse eindigde met 8 gelijke spelen, 12 gewonnen & 12 verloren wedstrijden op de elfde plaats (doelsaldo: 51-55)(landskampioen: Feyenoord). NAC won de nacompetitie, waaraan ook door De Graafschap, FC VVV en NEC werd deelgenomen.
Vitesse werd voor de beker uitgeschakeld door MVV.
EEN VISIONAIRE VOORZITTER
Dat ook het bestuur van Vitesse tegen de dynamiek van Aalbers niet zou zijn opgewassen, zou al spoedig duidelijk worden. Naast de resultaten op het veld, die in de pers altijd zo breed worden uitgemeten, haalde de veranderde sfeer in Vitesse's bestuurskamer voorlopig echter minder vaak het sportkatern. Er werd van tijd tot tijd in de media wat meesmuilend gedaan over de grenzeloze ambities van de nieuwe Vitessevoorzitter en het stadion in Arnhem-Zuid, door Aalbers al snel ten tonele gevoerd (als een onvermijdelijke tussenschakel van een 'op de toekomst gericht voetbalbedrijf'), werd niet zelden als een privé luchtkasteel weg-gelachen, een op hol geslagen fantasie van de Velpenaar, dat immers nooit gerealiseerd zou worden.
Toch waren de voetbalsuccessen, die al snel zichtbaar zouden worden, slechts het resultaat van een opmerkelijke bestuurlijke ommezwaai. Nadat Aalbers (toen nog voorzitter van de winkeliersvereniging Kronenburg) in 1983 zijn advies had uitgebracht over de scheiding tussen de Betaald Voetbal Organisatie enerzijds en de amateurclub anderzijds, werd het bedrijf Vitesse in 1984 daadwerkelijk geheel losgekoppeld van de lagere amateur-elftallen en er ontstond naast 'Vitesse' een geheel onafhankelijk 'Vitesse '92'. De amateurs verwierven zich dus wél het recht om het jaar van oprichting, die verwijzing naar het roemruchte verleden, in de officiële naam te gebruiken. Aalbers vormde, nog steeds in 1984, een nieuw bestuur en al spoedig werd duidelijk dat de nieuwe voorzitter niets moest hebben van korte termijn successen of van een al te emotionele beleving van de voetbalsport. Nuja, voetbal was wel 'emotie', maar om te overleven was zo'n primaire drijfveer niet voldoende. Aalbers wilde van het bijna failliete Vitesse niet alleen een bloeiend bedrijf maken, maar eigenlijk veel méér dan dat. Een moderne voetbalorganisatie had volgens de Velpenaar slechts kans van overleven als er op nationaal of zelfs Europese schaal werd gedacht. Kleinschaligheid zou op den duur toch weer tot de onafwendbare neergang leiden en zeker voor een regionale club als Vitesse was een ingrijpende mentaliteitsverandering noodzakelijk. De club zou moeten gaan léven bij een grote achterban, vond de nieuwe voorzitter, want zonder zo'n maatschappelijk draagvlak was schaalvergroting op andere gebieden kansloos. De markt waaruit geput kon worden schatte hij op één miljoen personen, en bij Europacupwedstrijden op zo'n drie-eneenhalf miljoen. Maar voor het zo ver was stonden Aalbers en zijn nieuwe bestuur de eerste drie jaren een heel wat prozaïscher taak te wachten: het dreigende faillissement moest worden afgewend en de club moest weer een stevig financieel fundament krijgen. Inmiddels ging het seizoen 1984 - 1985 van start met een mix van nieuwe en oude spelers. Spelers als Lloyd Doesburg, Roel Smand, Chris van de Akker, Richard Budding en Theo Bos stonden voor een zware taak. Zouden zij in staat zijn om, gecoacht door Clemens Westerhof en oudspeler Ben Gerritsen, ook op het veld aan te tonen dat Vitesse een nieuwe weg was ingeslagen?
DE WEDSTRIJDEN VAN 1984-1985
EERSTE DIVISIE
Vitesse - Telstar: 2 - 1
Vitesse - SC Heracles: 1 - 1
Vitesse - RBC: 2 - 0
Vitesse - SC Cambuur: 1 - 2
Vitesse - De Graafschap: 1 - 4
Vitesse - SC Heerenveen: 0 - 2
Vitesse - RKC: 1 - 0
Vitesse - SC Veendam: 1 - 0
Vitesse - Eindhoven: 3 - 1
Vitesse - Willem II: 3 - 2
Vitesse - FC Wageningen: 2 - 1
Vitesse - Helmond Sport: 1 - 3
Vitesse - DS '79: 1 - 3
Vitesse - FC VVV: 3 - 0
Vitesse - SVV: 0 - 1
Vitesse - NEC: 0 - 4
Vitesse - FC Den Haag: 1 - 3
VITESSE ?????
????????.
Bekerwedstrijden
Vitesse - Roda JC: 1 - 0
Vitesse - SC Cambuur: 2 - 0
Vitesse - FC Wageningen: 0 - 1
NIET IN HET NEDERLANDS ELFTAL
Vitessenaar Bos was voor menig Arnhemmer in korte tijd uitgegroeid tot een klasse-speler, maar Vitesse speelde nog altijd op Eerste Divisie niveau en de trainers van het Nederlands Elftal zagen de Geitenkamper natuurlijk niet staan. Bos speelde niettemin in zijn degelijke stijl bijna elke tegenstander uit de wedstrijd en dat niet alleen omdat hij slechts opponenten van clubs beneden zijn niveau tegen kwam. Toen Vitesse in september 1985 een oefenpotje tegen het Nederlands Elftal speelde slaagde hij er erin om ook de geniale Marco van Basten zodanig uit zijn spel te halen, dat de gelouterde Oranje-spits zich na rust bleek te hebben laten vervangen door Mario Been. Van Basten, die tegen het Eerste Divisie -clubje toch minstens een hattrick in gedachten had gehad, was in drie kwartier tot niet één goedlopende actie en hij voelde er niets voor om zich nog langer door die twintigjarige Arnhemmer voor schut te laten zetten.
In de zomer van 1985 verscheen naast de nieuwe trainer Janusz Kowalik een oude bekende op Vitesse's trainingsveld. Voorzitter Karel Aalbers had good old 'Charley' Bosveld benoemd tot technisch adviseur naast de trainer, maar Bosveld, die slechts het diploma 'Oefenmeester II' had gehaald kreeg onmiddellijk problemen met de organisatie die de belangen van oefenmeesters behartigde. Zonder zich veel van de commotie aan te trekken trainde Bosveld toch het team en gezien de reputatie van de Velpenaar zal het niemand verbazen dat Bosveld wederom een succesje boekte. Vitesse won de vierde periodetitel en speelde mee in de nacompetitie. Promotie zat er echter niet in. Op den duur was Bosvelds positie echter niet houdbaar en Charley vertrok, nu echt definitief. Als trainer zou hij later nog werkzaam zijn bij onder meer de Arnhemse amateur voetbalverenigingen Arnhemse Boys, Vitesse 1892 en VIJDO, en ook bij de Doesburgse zaal- voetbalvereniging Docshop beleefde hij roerige jaren. (Charley, die zijn eigen sportzaak aan de Van Muijlwijckstraat 'Charly Bosveld' had genoemd, zonder 'e' dus, overleed veel te jong op 6 augustus 1998. Zijn graf op Moscowa wordt nog regelmatig door wat oudere Vitesse-supporters bezocht.)
DE WEDSTRIJDEN VAN 1985-1986
EERSTE DIVISIE
Vitesse - Willem II: 1 - 5
Vitesse - PEC Zwolle: 2 - 1
Vitesse - Emmen: 2 - 0
Vitesse - DS '79: 3 - 2
Vitesse - RKC: 2 - 4
Vitesse - De Graafschap: 1 - 1
Vitesse - NAC: 2 - 2
Vitesse - Eindhoven: 1 - 2
Vitesse - FC Volendam: 1 - 1
Vitesse - SC Cambuur: 1 - 0
Vitesse - RBC: 3 - 0
Vitesse - Telstar: 2 - 1
Vitesse - FC Den Haag: 1 - 1
Vitesse - Helmond Sport: 0 - 0
Vitesse - SC Heerenveen: 5 - 1
Vitesse - SVV: 1 - 1
Vitesse - FC Wageningen: 0 - 0
Vitesse - SC Veendam: 4 - 1
VITESSE ?????
????????.
NACOMPETITIE
Vitesse - RKC: 3 - 2
Vitesse - Willem II: 0 - 1
Vitesse - SC Veendam: 0 - 5
Bekerwedstrijden
Vitesse - PSV: 0 - 3
17 GOALS VAN DE DEBUTERENDE VD BROM
Ëén van de meest in-het-oog springende voetballers gedurende de hele periode van groei vanaf het middern der tachtiger jaren was de Amersfoorter John van den Brom. Van den Brom kwam al in 1986 van het Amersfoortse Quick 1890 naar Vitesse en hij maakte in zijn eerste seizoen (nog in de eerste divisie) meteen al zeventien doelpunten. Hij maakte de doorbraak naar de nationale top mee, samen met bijvoorbeeld Koolhof en Bos en eenmaal op het hoogste plan aangeland bleek pas goed wat de Vitessenaar allemaal in zijn mars had. In een opvallende stijl, met zeer persoonlijke bewegingen zette Van den Brom menig tegenstander voor schut, want zijn nogal traag ogende motoriek bleek dikwijls slechts schijn, en met de meest onverwachte bewegingen dirigeerde Van den Brom bal na bal precies naar de plek die hij vooraf al bedacht had, meestal zonder te kijken, zonder te letten op zijn voor schut gezette opponenten. Een prachtvoetballer kortom, gemakkelijk scorend bovendien, en zijn korte flirt met Oranje had een waardiger vervolg verdiend.
DE WEDSTRIJDEN VAN 1986-1987
EERSTE DIVISIE
Vitesse - Helmond Sport: 2 - 1
Vitesse - SC Cambuur: 1 - 2
Vitesse - Emmen: 4 - 0
Vitesse - RBC: 3 - 1
Vitesse - DS '79: 2 - 0
Vitesse - FC Wageningen: 2 - 1
Vitesse - SC Heracles: 3 - 2
Vitesse - NAC: 0 - 0
Vitesse - SVV: 1 - 0
Vitesse - Willem II: 0 - 1
Vitesse - FC Volendam: 3 - 3
Vitesse - Eindhoven: 0 - 1
Vitesse - NEC: 1 - 1
Vitesse - RKC: 1 - 5
Vitesse - MVV: 1 - 1
Vitesse - De Graafschap: 3 - 0
Vitesse - SC Heerenveen: 2 - 0
Vitesse - Telstar: 4 - 2
VITESSE ?????
????????.
Bekerwedstrijden
Vitesse - Volendam: 2 - 1
Vitesse - De Graafschap: 1 - 1 (Vitesse wint na strafsch.)
SPELERS DIE HET PUBLIEK WEER NAAR NIEUW MONNIKENHUIZE LOKTEN
Met hulp van de gemeente Arnhem en vooral van het bedrijfsleven was de ambitieuze voorzitter Aalbers erin geslaagd om het eerste obstakel, het faillissement, te overwinnen. Nu lanceerde Aalbers, 'als speerpunt van een nieuw beleid', wat voorzichtige, maar wel concrete, ideeën over een nieuw te bouwen accommodatie. Uiterst voorzichtig zelfs, maar met een aantal karakteristieken, die tot 1998 stand zouden houden: naast de Batavierenweg, op de hoek van de Nijmeegseweg in Arnhem Zuid, zou een stadion(netje) voor 12 duizen bezoekers moeten komen. Een stadion zonder hekken tussen speelveld en tribunes, met op de hoeken kantoren en eettentjes, en met in de onmiddellijke nabijheid een hotel.
Naast Bos en v.d.Brom kwam ook Edward Sturing al in 1987 (via AGOVV en De Graafschap) naar Vitesse, een jaar voor de promotie naar de hoogste klasse. Sturing was een aanvallende vleugelverdediger, op rechts, een type voetballer dat de vijandelijke aanvallers op elke denkbare wijze de bal probeert te ontfutselen om vervolgens met zo weinig mogelijk tussenstappen de verdedigende positie te verruilen voor een aanvallende. Voor de goal moest je Sturing niet zetten, hij scoorde bijna nooit, maar hij was een onmisbare schakel in het elftal, een speler die wedstrijden voor zijn team kon winnen. Al in 1989 debuteerde de Arnhemmer in het Nederlands Elftal, gelijktijdig met Martin Laamers en Bart Latuheru, in een verloren vriendschappelijke wedstrijd tegen Brazilië. Bij het WK van 1990 zat Sturing bij de selectie, maar Beenhakker liet hem op het allerlaatste moment weten geen gebruik te zullen maken van zijn diensten.
In het seizoen 1988-1989 promoveerde Vitesse naar de Eredivisie om daar, nog altijd onder trainer Bert Jacobs, in 1989-1990 onmiddellijk te eindigen als vierde club van Nederland.
Het was de tijd van Fransje Thijssen, de kappende en draaiende ongrijpbare Nijmegenaar, althans Maldenaar, die na een flitsende carrière, onder meer bij FC Twente, Ipswich Town, Nottingham Forest, Vancouver Whitecaps, Fortuna Sittard en FC Groningen, tenslotte in Arnhem vanaf zijn zesendertigste (!) de sterren van de hemel speelde. Libero Thijssen, nog in 1981 'Speler van het Jaar' in Engeland, vormde samen met 'Pak-'m-terug-Theo' Bos de kern van het team dat geleidelijk aan het 'hotseknotsebegoniavoetbal' (zoals Jacobs dat noemde) afzwoer. Een team dat bij een groeiend aantal mensen vanwege een intelligente en creatieve speelstijl bewondering en respect begon af te dwingen. Nadat Thijssen op z'n negenendertigste (!!) een punt achter zijn actieve loopbaan als speler had gezet, werd hij tijdelijk benoemd tot trainer, maar nadat er een definitieve keuze was gemaakt voor de geroutineerde Beenhakker als hoofdcoach begonnen zich donkere wolken aan de hemel boven 'Fransje' op te stapelen. Tenslotte vertrok Thijssen boos en gekwetst naar Malmö. Een al te treurig vertrek voor een voetballer, die eerder een erelidmaatschap had verdiend dan deze onbevredigende aftocht.
DE WEDSTRIJDEN VAN 1987-1988
EERSTE DIVISIE
Vitesse - NEC: 3 - 3
Vitesse - SC Cambuur: 2 - 2
Vitesse - Excelsior: 3 - 2
Vitesse - Telstar: 4 - 1
Vitesse - RBC: 5 - 3
Vitesse - SC Heerenveen: 3 - 1
Vitesse - MVV: 4 - 2
Vitesse - Eindhoven: 2 - 0
Vitesse - NAC: 2 - 1
Vitesse - De Graafschap: 0 - 0
Vitesse - RKC: 0 - 4
Vitesse - Go Ahead: 2 - 0
Vitesse - FC Wageningen: 1 - 0
Vitesse - SVV: 0 - 1
Vitesse - SC Veendam: 1 - 0
Vitesse - Helmond Sport: 2 - 1
Vitesse - Heracles: 1 - 1
Vitesse - Emmen: 5 - 0
VITESSE ?????
De wedstrijden tegen Heracles en Emmen vonden plaats op het Rheden-terrein. Vitesse ????????.
NACOMPETITIE
Vitesse - MVV: 1 - 0
Vitesse - RBC: 0 - 3
Vitesse - De Graafschap: 1 - 3
DE WEDSTRIJDEN VAN 1988-1989
EERSTE DIVISIE
Vitesse - Excelsior: 0 - 1
Vitesse - NAC: 3 - 0
Vitesse - NEC: 1 - 0
Vitesse - De Graafschap: 3 - 0
Vitesse - AZ: 0 - 0
Vitesse - SVV: 2 - 0
Vitesse - RBC: 1 - 0
Vitesse - Eindhoven: 0 - 1
Vitesse - FC Den Haag: 0 - 0
Vitesse - SC Cambuur: 2 - 0
Vitesse - DS '79: 2 - 0
Vitesse - Go Ahead: 1 - 0
Vitesse - FC Wageningen: 3 - 1
Vitesse - Telstar: 2 - 0
Vitesse - Emmen: 2 - 0
Vitesse - SC Heerenveen: 3 - 1
Vitesse - SC Heracles: 6 - 0
Vitesse - Helmond Sport: 3 - 1
VITESSE PROMOVEERT NAAR EREDIVISIE
????????.
Bekerwedstrijden
Vitesse - Heerenveen: 1 - 0
GEEN BEKER DOOR GEMISTE STRAFSCHOP
Nu eenmaal de promotie was bewerkstelligd was het de vraag of Vitesse eindelijk kans ziou zien om zich op eredivisieniveau te handhaven. Beschikten de spelers, die te sterk waren gebleken voor de Eerste Divisie, nu ook over voldoende klasse om zich te handhaven tussen de toppers uit het vaderlandse voetbal? Vers was nog de herinnering aan de kortstondigheid van de uitstapjes naar de Eredivisie in de zeventiger jaren. Spelers als Bos, zo dacht men, zouden zeker moeten afhaken nu de tegenstanders meer in hun mars hadden. Trainer Cor Brom geloofde er niets van. Hij liet Bos gewoon staan en de meeste anderen, en Vitesse ging na de promotie denderend van start. Althans: de eerste wedstrijd werd met ?????? verloren van Ajax, en bijvoorbeeld de Volkskrant liet in een zuur commentaar weten dat Vitesse geen 'blijvertje' in de Eredivisie zou zijn. Hoezeer die opvatting op een misverstand berustte bleek al spoedig, want Vitesse handhaafde zich met gemak en zelfs leek een klassering in de top van de ranglijst al spoedig best haalbaar. Het draaide uit op een sublieme vierde plaats in de eindrangschikking, genoeg voor deelname aan de Europacup III, en Vitesse had zo veel indruk gemaakt dat het team aan het eind van het jaar door de AVRO werd uitgeroepen tot 'Sportteam van het jaar'. Bos speelde 33 van de 34 wedstrijden mee (en een seizoen later 32, en weer een seizoen later alle 34!) en nu begon menig sportverslaggever te speculeren op het vertrek van die ster-voetballer naar een buitenlandse club, waar immers het geld op straat lag. Hoe onberekenbaar en reactionair zijn de heren van de journalistiek! Al voor de winterstop, op 20 december 1989, had bondscoach Liebregts overigens maar liefst drie Vitesse-spelers tegelijk laten opdraven in het vriendschappelijke duel Nederland - Brazilië. Sturing en Latuheru stonden in de basis, Laamers viel halverwege de tweede helft in. De wedstrijd werd met 0-1 verloren. Van deze drie leek vooral Sturing ook geselecteerd te gaan worden voor het WK van 1990. In de aanloop naar dat toernooi stond de Vitessenaar opgesteld in oefenwedstrijden tegen Italië en de Rusland (in deze wedstrijd verdiende ook Laamers zijn tweede 'cap'). Maar vlak voor het WK stuurde de nieuwe bondscoach Sturing weer naar huis (gelijktijdig met Bosman) omdat hij toch de voorkeur gaf aan PSVer Berry van Aerle.
Ook buiten de competitie deed Vitesse het uitstekend. De club bereikte voor het eerst sinds de twintiger jaren weer eens de finale van de Nederlandse beker. Maar dat ging als vanouds weer eens mis. Van den Brom miste een strafschop vlak voor tijd en niet Vitesse, maar het toch al zo verwende PSV kon er weer een cup in de vitrine bij zetten.
De ontwikkelingen in verband met het nieuw te bouwen stadion gingen inmiddels razendsnel en in 1989 presenteerde Aalbers voor het eerst een grootschalig, zeer pretentieus multifunctioneel stadion. Pretentieus, want de voetbalclub Vitesse zou niet zelf de eigenaar of exploitant worden, zelfs niet de belangrijkste huurder, en het welslagen van dit plan was dus afhankelijk van de haalbaarheid van zo'n multifunctioneel gebouw op andere terreinen dan dat van de voetbalsport. De Duitse architect Joseph Wund en de projectontwikkelaar Philip Holzmann werden benaderd en in 1991 werd de eerste bouwvergunning voor het 'Akzodrome' verleend. Holzmann kreeg echter de financiering van het f 160 miljoen kostende project niet rond en de zaak stagneerde.
DE WEDSTRIJDEN VAN 1989-1990
EREDIVISIE
Vitesse - Fortuna Sittard: 1 - 1
Vitesse - Feyenoord: 2 - 1
Vitesse - FC Haarlem: 4 - 0
Vitesse - FC Groningen: 0 - 1
Vitesse - BVV Den Bosch: 0 - 0
Vitesse - Willem II: 2 - 0
Vitesse - Roda JC: 2 - 0
Vitesse - Ajax: 1 - 1
Vitesse - FC Utrecht: 5 - 1
Vitesse - FC Den Haag: 1 - 1
Vitesse - Sparta: 2 - 1
Vitesse - FC Twente: 1 - 2
Vitesse - MVV: 2 - 1
Vitesse - PSV: 0 - 2
Vitesse - RKC: 1 - 1
Vitesse - FC Volendam: 0 - 1
Vitesse - NEC: 0 - 0
VITESSE ????
????????.
Bekerwedstrijden
Vitesse - FC Groningen: 1 - 0
Vitesse - Willem II: 3 - 0
Finale????????? Vitesse - PSV: ??????
PSV WINT DE BEKER, VITESSE TWEEDE.
VAN HILGERS, HELDER & GILLHAUS TOT COCU
De hoge eindklassering op de ranglijst van Vitesse's eerste Ere Divisie seizoen bleek geen incident te zijn. Vitesse bereikte sedert de promotie naar de hoogste afdeling van het vaderlands voetbal meestal de vierde, soms de vijfde en een enkele keer een derde of zesde plaats. Met goed en tot in de puntjes verzorgd voetbal, geheel naar de zo gerespecteerde Nederlandse traditie, daarover waren de meeste voetbalkenners in Nederland het wel eens. Ook de individuele klasse van veel Vitessespelers stond niet ter discussie. De kleine Vitessespits Rickie Hilgers (Zoefzoef de Haas) uit Nijmegen werd vergeleken met Maradonna, waarom niet, en wie zou Fransje Thijssen, Hans van Arum en doelman Raimond van der Gouw doorsnee voetballers durven noemen. Wat later werd de voorhoede met de getructe Latuheru, de technicus en goaltjesdief Gillhaus en de artistieke Glenn Helder in Arnhem zelfs sprankelender gevonden dan die van het Nederlands elftal. In 1990 speelde ook Phillip Cocu zijn eerste wedstrijd in het geelzwarte shirtje. Ook Cocu werd in het begin van de jaren negentig een speler van wereldniveau, maar voor een basisplaats in het Nederlands Elftal werd hij steeds gepasseerd, naar veler mening uitsluitend omdat Vitesse nog steeds als een Nederlandse provincieclub werd beschouwd. En wat in Milan of Spanje de kost verdiende moest dus wel beter zijn. Nou ja, in de loop van 1991 speelde wel een andere Vitessenaar een paar maal in Oranje. Van den Brom deed mee tegen Malta en Finland. Een andere in het oog springende speler was René Eijer, via SVV, Sparta en VVV beland bij Vitesse, waar hij in de wedstrijd tegen Dundee United Vitesse's allereerste Europacup thuisdoelpunt scoorde. Van den Brom speelde een vrije schop naar rechts, Sturing zette voor, en Eijer scoorde. Het zou dat jaar overigens bij één thuisdoelpunt blijven, want hoewel het Europees avontuur van Vitesse pass eindigde in de derde ronde, scoorde Vitesse op Nieuw Monnikenhuize verder geen doelpunten. Wel speelde Vitesse dat jaar nog een fonkelende uitwedstrijd tegen het gerenommeerde Dundee, die zeer overtuigend met 4-0 werd gewonnen. Ook bij die wedstrijd maakte Eijer veel indruk met een score uit een schitterend naar de bovenhoek draaiende vrije schop.
DE WEDSTRIJDEN VAN 1990-1991
EREDIVISIE
Vitesse - SVV: 3 - 0
Vitesse - Feyenoord: 0 - 0
Vitesse - Fortuna Sittard: 2 - 3
Vitesse - FC Groningen: 1 - 2
Vitesse - FC Utrecht: 1 - 0
Vitesse - MVV: 1 - 1
Vitesse - SC Heerenveen: 2 - 0
Vitesse - Roda JC: 1 - 3
Vitesse - Ajax: 1 - 3
Vitesse - Willem II: 2 - 0
Vitesse - FC Twente: 1 - 0
Vitesse - FC Volendam: 0 - 0
Vitesse - Sparta: 0 - 0
Vitesse - NEC: 0 - 0
Vitesse - PSV: 1 - 1
Vitesse - RKC: 1 - 1
Vitesse - FC Den Haag: 2 - 0
VITESSE ?????
????????.
Bekerwedstrijden
Vitesse - FC Den Haag: 2 - 0
UEFA CUP
Vitesse - Derry City: 0 - 0 (1 - 0)
Vitesse - Dundee United: 1 - 0 (4 - 0)
Vitesse - Sporting Lissabon: 0 - 2 (1 - 2) (uitgeschakeld)
DE WEDSTRIJDEN VAN 1991-1992
EREDIVISIE
Vitesse - Ajax: 0 - 0
Vitesse - Roda JC: 0 - 0
Vitesse - SVV: 4 - 1
Vitesse - Feyenoord: 2 - 1
Vitesse - FC Groningen: 0 - 0
Vitesse - FC FC Utrecht: 1 - 0
Vitesse - Twente: 4 - 1
Vitesse - FC Twente: 1 - 3
Vitesse - FC Den Haag: 2 - 0
Vitesse - VVV: 6 - 1
Vitesse - Willem II: 3 - 1
Vitesse - FC Volendam: 0 - 0
Vitesse - MVV: 1 - 2
Vitesse - RKC: 0 - 1
Vitesse - De Graafschap: 1 - 0
Vitesse - Fortuna Sittard: 0 - 1
Vitesse - Sparta: 1 - 1
VITESSE ?????
????????.
BETER DAN REAL EN TOCH GEEN VIERDE RONDE
Ook in dit seizoen slaagde Vitesse er niet in om in het Europacup III toernooi een dusdanig succes te boeken dat er in Europees verband iemand van wakker lag. Toch was Vitesse er nooit dichterbij dan juist in 1992 - 1993. Derry City werd met speels gemak opzij gezet en vervolgens vormden ook toch veel ervarener Belgen van KV Mechelen geen enkel probleem. René Eijkelboom's fantastische inspanningen ten spijt werd het twee maal eenvoudig één nul. Al nadat de kokertjes uit de beker voor de derde ronde tevoorschijn waren gekomen, was Vitesse uitgeschakeld. Hoe dat kon? Vitesse had geloot tegen Real Madrid, eerst thuis en dan uit. En dat betekende dus, dat het voor dit jaar weer was afgelopen met de Europese ambities. Er volgden nog twee volstrekt overbodige wedstrijden, waarin Vitesse inderddad van Real Madrid verloor, beide malen met één nol. Pas achteraf begonnen de spelers te beseffen, dat de Arenhemmers op het veld het gerenommeerde Real min of meer had gedeklasseerd, zowel op Nieuw Mommikenhuize als Spanje, en dat de Madrilenen eigenlijk volstrekt onverdiend hadden gewonnen, op de counter, en met laf en behoudend spel. Vitesse beter dan Real Madrid? Iedereen vergat het liefst maar zo vlug mogelijk, de Spanjaarden zouden wel een offday hebben gehad en tja, dat Vitesse het niet zou redden tegen deze tegenstander, dat stond eigenlijk al bij voorbaat vast. Zo ging een unieke kans voorbij om een aansprekend Europees resultaat te behalen, eerder door een onterecht ontzag voor de grote naam van Real Madrid dan door de konkrete krachtsverschillen. Een paar jaar later zou iets dergelijks zich nog eens voordoen in de wedstrijden tegen het Italiaanse Parma. Twee maal een Europese topper die er tegen Vitesse niets van bakt: is dat toeval? Nee, Vitesse had nog veel te veel respect voor clubs en spelers van naam, en gaf zich onnodig bij voorbaat gewonnen. Van den Brom werd nog uitgenodigd voor een wedstrijd van Oranje tegen San Marino en hij scoorde zowaar al na drie minuten de openingstreffer, Het was zijn voorlopig laatste actie als Vitesse-vertegenwoordiger, want al had voorzitter Aalbers de speler een zestienjarig contract laten tekenen, toch was het wel duidelijk dat Vd Brom niet langer voor Vitesse te behouden zou zijn.
DE WEDSTRIJDEN VAN 1992-1993
EREDIVISIE
Vitesse - FC Groningen: 0 - 0
Vitesse - FC Twente: 0 - 1
Vitesse - Fortuna Sittard: 5 - 0
Vitesse - FC Utrecht: 1 - 1
Vitesse - Dordrecht '90: 3 - 0
Vitesse - Go Ahead Eagles: 2 - 2
Vitesse - Sparta: 3 - 2
Vitesse - Willem II: 2 - 0
Vitesse - FC Volendam: 0 - 0
Vitesse - Roda JC: 6 - 1
Vitesse - RKC: 2 - 2
Vitesse - Cambuur: 1 - 1
Vitesse - Ajax: 2 - 2
Vitesse - FC Den Bosch: 2 - 0
Vitesse - MVV: 2 - 1
Vitesse - Feyenoord: 1 - 1
Vitesse - PSV: 1 - 0
VITESSE ???
De 'thuis'wedstrijden tegen Feyenoord en PSV werden gespeeld in de Goffert. Vitesse ????????.
Bekerwedstrijden
Vitesse - ADO Den Haag: 3 - 0
UEFA CUP
Vitesse - Derry City: 3 - 0 (2 - 1)
Vitesse - KV Mechelen: 1 - 0 (1 - 0)
Vitesse - Real Madrid: 0 - 1 (0 - 1) (uitgeschakeld)
VERTREK VAN VD BROM
Vitesse was inmiddels zo tevreden met Van den Brom, dat Aalbers zijn sterspeler voor zestien jaar had vastgelegd. Niettemin vertrok de bij het Arnhemse publiek zeer geliefde voetballer in 1993 naar het met grote geldbedragen wapperende Ajax, waar een klein drama zou volgen. Van den Brom verloor daar overigens na twee seizoenen zijn basisplaats en hij vertrok naar Turkije, naar de nogal kunstmatig uit de grond gestampte club Istanbulsport. In zijn Turkse huis hingen afbeeldingen uit de Vitesse-tijd. Bij het begin de competitie 1993 - 1994 moest ook de geliefde Vitessespeler René Eijer afhaken. Eijer bleek te lijden aan multiple sclerose, een spierziekte die bij lichamelijke inspanning verergert. Er werd in december een erewedstrijd voor de speler georganiseerd en een met Dennis Bergkamp en John de Wolf versterkt Vitesse won voor achtduizend toeschouwers gemakkelijk met 3-1 van Lazio Roma (met onder meer Gascoigne en Winter). De wedstrijd leverde zo'n 150 duizend gulden op, een bedrag dat bestemd was om Eijer een nieuwe start in zijn voetballoze leven te vergemakkelijken.
Cocu, afkomsig (via het Zevenaarse DCS!) van AZ, was al jeugdspeler bij Oranje toen hij naar Arnhem kwam, maar in korte tijd ontwikkelde hij zich tot één van de veelzijdigste voetballers van Nederland. Bij Vitesse werd Cocu door trainer Neumann voornamelijk op het middenveld ingezet en met het WK van '94 op komst hielden veel Arnhemmers er al rekening mee dat de speler zich op dat WK wel eens dusdanig in the picture zou kunnen spelen, dat zijn vertrek vervolgens onvermijdelijk zou worden. In de praktijk ging het net wat anders. Bondscoach Dick Advocaat hield Cocu uit de selectie, maar wel haalde hij de speler niet veel later, in zijn hoedanigheid als PSV-coach, naar Eindhoven. Voor Cocu was het de start van een nog veel glanzender carrièrre, want ook PSV kon de Zevenaarder niet lang vasthouden en nadat Cocu (pas in '96) ook in het Nederlands Elftal was opgenomen werd de buitenlandse belangstelling groter en groter. Het werd tenslotte Barcelona, en niet het Italiaanse Milan, ook al door de invloed van de Nederlandse trainer Van Gaal, die het multi-inzetbare speltype van Cocu naar waarde wist te schatten. Ook voor de andere kanshebbers op een selectie voor het WK van '94 liep het op een teleurstelling uit. Hansje Gillhaus die al eerder een WK had meegemaakt scoorde bij Vitesse aan de lopende band en in de westrijden tegen Tunesië en Schotland had hij ook nu weer met verve het Oranje gedragen. Toch nam bondscoach Advocaat ook hém niet mee, zo min als de in blakende vorm verkerende Glenn Helder. Al met al een enorme afknapper voor Vitesse, dat WK van 1994, een belediging bijna voor het Arnhemse voetbal.
De uitschakeling in de Europacup III, al in de eerste ronde, was er één van het onbevredigendste soort. In de uitwedstrijd tegen Norwich City had Vitesse voortdurend een overwicht en de Arnhemmers leken op alle terreinen beter. Maar de slag werd verloren toen Norwich halverwege de tweede helft een klein kwartiertje op typisch Britse wijze begon te jagen en stormen. Toen de orkaan voorbij was stond Vitesse met 3-0 achter en het Europees avontuur was afgelopen. Thuis speelde Vitesse in een slappe pot, getuigend van weinig vertrouwen in het alsnog behalen van de volgende ronde, met 0-0 gelijk.
DE WEDSTRIJDEN VAN 1993-1994
EREDIVISIE
Vitesse - Ajax: 0 - 1
Vitesse - Sparta: 2 - 0
Vitesse - RKC: 4 - 1
Vitesse - SC Heerenveen: 3 - 0
Vitesse - FC Utrecht: 2 - 2
Vitesse - Cambuur: 2 - 1
Vitesse - FC Twente: 3 - 0
Vitesse - FC Groningen: 4 - 1
Vitesse - Go Ahead Eagles: 5 - 0
Vitesse - NAC: 3 - 1
Vitesse - MVV: 1 - 3
Vitesse - Willem II: 0 - 1
Vitesse - PSV: 0 - 0
Vitesse - VVV: 4 - 0
Vitesse - Roda JC: 1 - 3
Vitesse - Feyenoord: 1 - 2
Vitesse - FC Volendam: 2 - 1
VITESSE ?????
????????.
UEFA CUP
Vitesse - Norwich City: 0 - 0 (0 - 3) (uitgeschakeld)
MAKAAY & LOEFFEN & HET TITUS
Terwijl bondscoach Dick Advocaat de opgang van Vitesse min of meer had genegeerd deed zijn opvolger, Guus Hiddink, dat niet. In januari '95 maakte Glenn Helder zijn debuut in het Nederlands Elftal en ook Roy Makaay, Erwin van de Looi en Ferdy Vierklau werden een maand later geselcteerd (zonde aan spelen toe te komen). Toch was het wel duidelijk dat Vitesse's prestaties nu ook een oranjekleurig tintje begonnen te krijgen. Bij alle successen waren, als vanouds, diverse spelers betrokken die in Velp school gingen danwel er woonachtig waren. Zo kon je bijvoorbeeld vele jaren achtereen de spelers Huub Loeffen en Nijmegenaar Roy Makaay aantreffen op het betegeld trapveldje naast het Velpse Titus College.
Met deze school kon Vitesse goede afspraken maken over de combinatie van studie met wedstrijden en trainingen. Hoe moeilijk dat is bleek wel uit een interview in 1995 met Makaay in het 'M'-magazin, de schoolkrant van het Titus College. Makaay: "Toen ik vorig jaar in de derde klas van de Meao zat, het examenjaar, ging de studie steeds moeilijker.
Ik zat in de selectie van Vitesse en ik werd geselecteerd voor Jong Oranje. Als je met Jong Oranje een wedstrijd speelt ga je 's maandags weg en kom je op donderdag terug op Schiphol. Van studeren komt in zo'n week niet veel."
Dat was in september 1995. Anderhalf jaar later 'verkocht' Vitesse de scholier, met een Velps diploma op zak, voor vele miljoenen guldens aan het Spaanse Tenerife. Ook de bij het publiek zeer populaire 'Huub-Huub-Huub' Loeffen vertrok gediplomeerd naar een andere werkgever in Tilburg.
Velp heeft in de geschiedenis van Vitesse altijd een speciale rol gespeeld, van de kasteelheer van Rosendael tot de sigarenwinkel van Bals. Van Charley Bosvelds eerste trapveldje tot dat van dokter Piekema honderd jaar geleden. Behalve voetballers leverde het dorp ook op tal van andere terreinen een bijdrage aan het wel en wee rondom de club. Naast de samenwerking met het 'Titus' en bijvoorbeeld ook met de Orangerie van Kasteel Rosendael (waar dikwijls perspresentaties e.d. werden gehouden) bleef ook de aloude betrokkenheid van Velpse partikulieren & bedrijven opmerkelijk. Bijvoorbeeld op medisch gebied (partikuliere kliniek aan de Rosendaalseweg) en op grafisch-publicitair gebied ('Vitesse Vandaag', uitgegeven door de broers Philip en Daan Appels van 'Appels Plus'; kaarten, magazins en publikaties van drukkerij en grafisch bedrijf JP en van Ofebo Grafische Bedrijven; vormgeving en prepress supportersmagazine Zwart op Geel van Arno van Dijk's studio 'Diap'.
Dat de destijds op Rozendaal wonende Karel Aalbers, aanvankelijk slechts eigenaar van een ge-erfde juwelierswinkel in de Velpse Hoofdstraat, qua betrokkenheid alle anderen ruimschoots in de schaduw stelde, hoeft geen betoog.
In het Europacup III toernooi werd Vitesse al in de eerste ronde uitgeschakeld door het ijzersterke Italiaanse Parma met spelers als Couto, Branca, Baggio en Zola. Toch was het niet Parma, maar Vitesse dat verdiend had om de volgende ronde te halen want hoewel trainer Herbert Neumann Gillhaus en Helder vanwege een conflict buiten de selectie had gehouden speelde Vitesse arrogant en zelfbewust en in de thuiswedstrijd werd het dan ook een verdiende overwinning met 1-0. Zola maakte in Parma met twee doelpunten een einde aan Vitesse's droom, maar eerder leek dat verlies veroorzaakt te zijn doordat Vitesse zich door de ambiance had laten imponeren dan door een mindere kwaliteit van het voetbal. Voor Glenn Helder was het seizoen 1994 - 1995 tevens het laatste seizoen in dienst van de Arnhemse club. De speler werd voor vijfmiljoen verkocht aan Arsenal, waar hij een fraaie auto kocht en zich een minder artistieke coiffure liet aanmeten. De van Sparta afkomstige speler was de eerste heuse 'miljoenenverkoop' van Vitesse. De ex-Spartaan had in zijn Vitesse-tijd voortdurend met vele onnavolgbare acties nadrukkelijk naar een plaats in het Nederlands elftal gesolliciteerd, maar pas toen zijn transfer in zicht kwam maakte hij op 18 januari 1995 in een met 0-1 verloren wedstrijd tegen Frankrijk zijn Oranje-debuut. In Engeland wilde het met Helder niet meer zo lukken. Het sprankelende spel dat de ex-Spartaan bij Vitesse had ge-etaleerd kwam in de harde Engelse wedstrijden niet uit de verf en hij belandde tot veler verbazing op een anonieme reservebank, en ook met zijn Nederlands elftal -ambities was het gedaan.
De Hollandse Beton Groep maakte in 1994 een nieuw plan voor de financiering van het multifunctionele stadion, dat nu 'slechts' f 130 miljoen zou gaan kosten. Samen met een aantal Gelderse partners vormde HBM een bouwcombinatie. De financiering kwam ditmaal wel rond gekomen en in januari 1996 kon het terrein in Arnhem Zuid bouwrijp worden gemaakt.
DE WEDSTRIJDEN VAN 1994-1995
EREDIVISIE
Vitesse - PSV: 2 - 4
Vitesse - Roda JC: 1 - 1
Vitesse - Sparta: 2 - 0
Vitesse - NEC: 2 - 0
Vitesse - FC Utrecht: 2 - 1
Vitesse - FC Volendam: 0 - 0
Vitesse - Willem II: 3 - 1
Vitesse - FC Twente: 6 - 1
Vitesse - NAC: 1 - 1
Vitesse - Ajax: 2 - 3
Vitesse - Dordrecht '90: 2 - 0
Vitesse - Go Ahead Eagles: 5 - 0
Vitesse - Sc Heerenveen: 3 - 1
Vitesse - FC Groningen: 0 - 0
Vitesse - MVV: 2 - 1
Vitesse - Feyenoord: 0 - 3
Vitesse - RKC: 1 - 1
VITESSE DEGRADEERT NA DRIE SEIZOENEN EREDIVISIE NAAR DE EERSTE DIVISIE
????????.
UEFA CUP
Vitesse - AC Parma: 1 - 0 (0 - 2) (uitgeschakeld)
DE WEDSTRIJDEN VAN 1995-1996
EREDIVISIE
Vitesse - Roda JC: 0 - 0
Vitesse - PSV: 0 - 1
Vitesse - Willem II: 2 - 2
Vitesse - NEC: 2 - 2
Vitesse - Fortuna Sittard: 5 - 1
Vitesse - SC Heerenveen: 2 - 2
Vitesse - FC Utrecht: 2 - 1
Vitesse - FC Volendam: 2 - 1
Vitesse - Feyenoord: 0 - 2
Vitesse - RKC: 2 - 1
Vitesse - FC Groningen: 0 - 0
Vitesse - Ajax: 2 - 1
Vitesse - Sparta: 3 - 2
Vitesse - Go Ahead Eagles: 0 - 3
Vitesse - De Graafschap: 0 - 1
Vitesse - NAC: 2 - 0
Vitesse - FC Twente: 2 - 0
VITESSE ?????
????????.
Bekerwedstrijden
Vitesse - Dordrecht '90: 3 - 2
MULTIFUNCTIONEEL STADION
In 1996 keerde Van den Brom weer naar Nederland terug. Zijn volgende club lag voor de hand: Vitesse, de terugkeer op het oude nest. Het liep echter allemaal niet meer zo op rolletjes met de sympathieke voetballer en Van den Brom miste, als actief speler, bijvoorbeeld de hele verhuizing naar het Gelredome vanwege de zeer langdurige nasleep van een knieblessure. In ieder geval zat Oranje er voorlopig niet meer in, hetgeen niet gold voor de ijzersterke verdediger Ferdy Vierklau, die in oktober 1996 niet alleen werd geselekteerd voor Oranje, maar die bovendien nu ook daadwerkelijk mee mocht spelen, en wel in de wedstrijd tegen Wales. Ook Roy Makaay speelde toen voor het eerst echt méé in Oranje. In de wedstrijd tegen Wales viel hij in de tweede helft in voor Jordi Cruijff. Beide spelers acteerden in juni '97 nog eens in Oranje, nu in een wedstrijd in en tegen tegen Zuid Afrika. Maar toen waren ze al niet meer echt in Vitesse-dienst, want voor meer dan 20-miljoen waren ze naar Tenerife verhuisd, 17-miljoen voor de verdediger Vierklau en de rest voor Makaay. De Griekse spits Nikos Machlas, door Karel Aalbers voor ruim tweemiljoen gekocht van OFI Kreta speelde het hele seizoen wat in de schaduw van Makaay en Curovic. Toch draaide het allemaal wat minderdat jaar. Machlas als aangever van Makaay, dat functioneerde niet, en ook Curovic, meer op de bank dan op het veld, was plotseling een vijfde wiel aan de wagen. Bovendien kon de fijnbesnaarde Griek niet zo wennen aan de noordeuropese stijl van leven, veel koudbloediger en solistischer dan op zijn Middellandse Zee-eiland. Op de tribunes werd wat gemord als Makaay weer eens had aangezet voor een vergeefse rush naar het vijandelijke doel of als Machlas zich weer eens met veel misbaar ter aarde had gestort in de hoop op een vrije schop juist buiten het strafschopgebied. Tegen het eind van de competitie klonken er zelfs zo nu en dan kleine fluitconcerten vanaf de tribunes, en dat was toch wel wat ongebruikelijk in Arnhem, want het publiek besefte maar al te goed dat het over de ontwikkelingen sinds de komst van Karel Aalbers beslist niet ontevreden mocht zijn.
DE WEDSTRIJDEN VAN 1996-1997
EREDIVISIE
Vitesse - SC Heerenveen: 1 - 1
Vitesse - FC Utrecht: 1 - 0
Vitesse - Sparta: 1 - 1
Vitesse - Feyenoord: 4 - 2
Vitesse - Roda JC: 1 - 2
Vitesse - NAC: 3 - 0
Vitesse - Ajax: 1 - 4
Vitesse - RKC: 2 - 2
Vitesse - Eindhoven: 3 - 2
Vitesse - AZ: 1 - 0
Vitesse - PSV: 1 - 0
Vitesse - FC Groningen: 6 - 1
Vitesse - De Graafschap: 3 - 2
Vitesse - FC Volendam: 1 - 1
Vitesse - FC Twente: 4 - 2
Vitesse - Willem II: 2 - 0
Vitesse - Fortuna: 2 - 1
Vitesse - NEC: 1 - 1
VITESSE ????
????????.
Bekerwedstrijden
Vitesse - DOVO: 8 - 0
EEN DRAMA EN EEN SCHANDAAL TEGEN BRAGA
De opmerkelijkste voetbal-gebeurtenis in het seizoen 1997 - 1998 was wel de dubbele confrontatie in het Europacup III toernooi tegen het Portugese Braga. Al in de thuiswedstrijd op 16 september kwam op een wel bijzonder onwaarschijnlijke wijze de basis voor de latere uitschakeling tot stand. Een halve minuut voor afloop van de wedstrijd stond Vitesse voor met 2-0 toen er kortsluiting ontstond in één van de elektriciteitskasten. Hierdoor vielen de vier grote lichtmasten gelijktijdig uit en Nieuw Monnikenhuize baadde in het donker. De honderdduizenden die de wedstrijd live op TV hadden bekeken zapten naar een ander net want de wedstrijd was in feite gespeeld en Vitesse kon met een gerust hart de return in Portugal tegemoet zien. Braga had immers niet tegen gescoord en dat was een belangrijk voordeel. Op de tribunes en op het veld heerste een wat lacherige sfeer. Toen het mankement was gerepareerd volgde een wel bijzonder tragisch slot van de wedstrijd. Scheidsrechter Brito Arceo liet geen halve minuut doorspelen, maar vijftig seconden en in de negenenveertigste seconde maakte Steve Goossen hands in het Vitesse-strafschopgebied: penalty en 2-1. Briesend beende trainer Ten Cate naar de scheids, en vervolgens naar de TV-camera's, maar er was niets meer aan te doen en Vitesse had de fraaie 'nul-tegen' op het laatste ogenblik weggegeven. Slechts één doelpunt verschil, én een tegengoal, dat zou nog een spannend avondje in Portugal kunnen worden. Het werd niet alleen een spannend maar ook een schandalig avondje, want Braga stelde werkelijk alles in het werk om alsnog de tweede ronde te bereiken. Geoorloofd of ongeoorloofd, elk middel werd beproefd en later waren er zelfs geruchten over samenspanning en omkoping, die echter nooit bevestigd zijn geworden. Trainer Ten Cate werd van het kastje naar de muur gestuurd toen hij zich kwam oriënteren op een geschikt onderkomen voor de spelers en midden in de nacht liet hij zich door een taxichauffeur van hot naar her door Portugal rijden. Toen de wedstrijd nog maar nauwelijks was begonnen trapte een Braga-verdediger Vitessenaar Fortes zo medogenloos tegen zijn been dat de snelle buitenspeler bijna drie seizoenen nodig had voor hij weer van de breuk was hersteld. De scheidsrechter deed of hij niets gezien had en dat gold ook voor de miljoenen televisiekijkers en voor de leden van de UEFA, maar die hoefden niet te doen-alsof, want vlak voor de misdadige Portugese actie waren om wonderbaarlijke redenen alle televisie- en andere verbindingen met Portugal plotseling defect geraakt en niemand ter wereld heeft ooit precies kunnen zien wat er gebeurd is. Wel was later, toen de camera's weer wél werkten, goed te zien hoe vlak voor tijd de Portugees Jorge in zijn eigen strafschopgebied hands maakte, bij een stand van 2-0 in het nadeel van Vitesse (analoog aan de wedstrijd in Arnhem), en hoe de scheidsrechter deze handsbal wegwuifde. De eindstand, 2-0 voor Braga, was precies dat, waar iedereen in Arnhem voor had gevreesd toen de Portugezen in de 'gestolen' tijd van de wedstrijd op Nieuw Monnikenhuize, hadden tegengescoord. Dat Vd Brom in de laatste minuut bovendien nog tegen de paal aan kopte kon niet op rekening van de scheidsrechter of Braga worden geschreven, maar bij al deze tegenslag viel de misser niet uit de toon. Van der Brom was zo kwaad over de uitschakeling dat hij (van grote afstand) zijn kauwgommetje in de richting van de scheidsrechter spuwde. Deze onwellevendheid werd opgemerkt door een UEFA-waarnemer. Waarna deze wandaad van Vd Brom met een schorsing van zeven wedstrijden door de UEFA werd bestraft. Want de voetbalbond laat niet met zich spotten!
DE WONDERBAARLIJKE EIGENSCHAPPEN VAN HET GELREDOME
Het nieuwe stadion, dat op 25 maart 1998 met de wedstrijd Vitesse-NAC werd geopend, droeg in de tien jaar durende wordingsgeschiedenis vele namen. Eurodôme, Eurodrome, Forum, Akzodrome, Gelderland Stadion en Gelredôme. Uiteindelijk werd gekozen voor Gelredome. Zonder dakje op op de 'o' dus, al was dat dakje, in verband met één van de opmerkelijkste eigenschappen van het gebouw, misschien wel toepasselijk geweest. Want het Gelredome, met Hans Schraders als directeur, was voorzien van een verschuifbaar dak, bestaande uit twee halfronde daktunnels van elk 128 meter lang, 45 meter breed en 15 meter hoog. Volstrekt uniek was ook het verplaatsbare speelveld dat, ondanks een gewicht van elfduizend ton via zestien glijbanen op teflonschoentjes in of uit het stadion geschoven kon worden.
Door deze opmerkelijke eigenschappen werd het Gelredome inderdaad bijzonder multifunctioneel. Gezond groen gras tijdens de voetbalmatches en een stevige ondergrond tijdens concerten, beurzen congressen of andere verwante bijeenkomsten. Het stadion bood ruimte aan 26.600 bezoekers. Er waren zo'n 25 duizend normale zitplaatsen, aangevuld met 1600 business-seats, loges, rolstoelplaatsen enz. Op de publiekspromenade, rondom het stadion op de tweede verdieping, bevonden zich vele consumptietentjes, mini-winkeltjes en dergelijke. Aanvankelik was het de bedoeling om onder het stadion een parkeerterrein aan te leggen, maar daarvan kwam het niet en de parkeerproblemen werden vooralsnog opgelost met pendelbussen die vanaf lokaties buiten het centrum van Arnhem de bezoekers aan- en afvoerden.
Naarmate de openingsdatum van het nieuwe stadion naderde steeg de media-aandacht voor het zakelijke wonder dat zich in Arnhem had voltrokken. Toch werd er ook nog gewoon gevoetbald, en nog steeds op het knusse Nieuw Monnikernhuize. Zelfs werd er goed gevoetbald, en in 1998, het jaar van de opening, zelfs héél goed. Voor de winterstop liet Vitesse drie maal (onder trainer Henk Ten Cate) een kans op het bereiken van de tweede plaats in de KPN Telecompetitie liggen en de club ging de winterstop in als derde, mét stip, in de rangschikking. Dat resultaat werd bereikt in een door iedereen gewaardeerde aanvallende voetbalstijl. Ten Cate, ooit trainer van voetbalclub Rheden, introduceerde (na trainer Beenhakkers behoudende aanpak) een oogstrelend speltype, dat er mede aan bijdroeg dat vanaf maart het Gelredome zowaar bijna bij elke wedstrijd vol zat. Meer dan een verdriedubbeling van het gemiddelde aantal toeschouwers!
Niet alleen in zakelijk opzicht, maar ook anderszins, en met name ook op het veld, werd 1998 een opmerkelijk jaar. In 1996 had Vitesse van OFI Kreta voor ruim tweemiljoen gulden de Griekse spits Nikos Machlas gekocht. In zijn eerste Arnhemse jaar had het er alle schijn van gehad dat de talenten van de warmbloedige Griek in het koude Nederland niet tot z'n recht zouden komen, maar in het seizoen '97 - '98 waren plotseling alle problemen verdwenen en Machlas scoorde de ene goal na de andere. Het publiek, dat de Kretenzer spottend de bijnaam Lachgas was gaan geven, keek z'n ogen uit. Machlas scoorde dat jaar 34 maal, niet écht het grootste aantal doelpunten in een Europese competitie, maar dankzij een rekensom die erop is gebaseerd dat er in sommige landen beter en in andere landen slechter wordt gevoetbald, werd de kleine Vitessenaar officieel Europees topscorer. Overigens scoorde ook Dejan Curovic zeventien keer, zodat de totaalproductie van het Vitesse spitsenduo uitkwam op 51 doelpunten. Vitesse won bijna alle thuiswedstrijden (een ongeslagen 'thuis'periode van zo'n twee-en-een-half jaar was van start gegaan) en na de opening van het Gelredome op 25 maart speelde Vitesse als een ware topclub alle concurrentie weg. Zowel Feijenoord als Ajax moesten eraan geloven en toen de kruitdampen van het voetbalvuurwerk aan het eind van het seizoen waren weggedreven bleek Vitesse ge-eindigd te zijn op een derde plaats in de eindrangschikking. Het beste resultaat dat de club in z'n bestaan als betaald-voetbal organisatie ooit had behaald. Vitesse was klaar voor de laatste stap naar de top en het was slechts een kwestie van tijd, of de Arnhemmers zouden, zoals Aalbers had voorspeld, ook een serieus woordje gaan meespreken in de strijd om het nationaal kampioenschap en, wie weet, in één van de Europese toernooien.
DE WEDSTRIJDEN VAN 1997-1998
EREDIVISIE
Vitesse - Roda JC: 3 - 1
Vitesse - Willem II: 3 - 1
Vitesse - FC Utrecht: 5 - 0
Vitesse - RKC: 3 - 2
Vitesse - Fortuna: 1 - 0
Vitesse - SC Heerenveen: 4 - 2
Vitesse - Sparta: 2 - 0
Vitesse - FC Groningen: 5 - 1
Vitesse - PSV: 2 - 2
Vitesse - ???
Vitesse - ???
Vitesse - ???
Vitesse - ???
Vitesse - ???
Vitesse - ???
Vitesse - ???
Vitesse - ???
VITESSE ?????
????????.
UEFA CUP
Vitesse - Braga: 2 - 1 (0 - 2) (uitgeschakeld)
...EN MILIEUVRIENDELIJK BOVENDIEN!
Erg opvallend was de milieuvriendelijke wijze waarop het stadion werd gebruikt. Naast tal van technologische hoogstandjes van sponsor/geldschieter NUON was het Gelredome bijvoorbeeld voorzien van zonnecollectoren voor de verwarming van het water, PV cellen voor het winnen van elektriciteit en pompinstallaties waarmee grondwater met een constante temperatuur van twaalf à vijftien graden uit de aarde kon worden gepompt. Dit, om 's zomers te dienen ter verkoeling en 's winters ter verwarming.
Bovendien werden de 26 duizend kuipstoeltjes zo veel mogelijk vervaardigd uit voor 40% gerecicled plastic. Al met al had Aalbers het eerste grote tussenstation te bereikt op zijn lange weg naar een grootschalig Vitesse. Een essentieel tussenstation, dat als basis moest gaan dienen voor de voltooiïng van een gedurfde zakelijke excursie. Immers was het Gelredome, ondanks alle nouveautés, niet eens zozeer het 'modernste voetbalstadion' geworden van Europa, maar eerder nog wa het bedoeld als de verwezenlijking van een voor Nederland tamelijk uniek concept, een concept dat pretendeerde aan te sluiten aan de beleving van sportevenementen zoals die in de Verenigde Staten al lange tijd gangbaar was. Daar, aan de andere kant van de Atlantische Oceaan, ging je immers met je gezin een dagje naar Disney óf naar je favoriete sportclub, zei Aalbers, want bij beide viel altijd wel wat te beleven. Aalbers' concept borduurde voort op deze overzeese ontwikkeling en als het Gelredome zou gaan functioneren zoals het bedoeld was, dan was Arnhem naast het Openlucht Museum en Burgers Zoo een vaste publiekstrekker rijker.
Na al deze glorie kwamen er wat dompers. Aan het eind van het eerste Gelredome-seizoen, dat onder trainer Ten Cate tot zo'n triomftocht was uitgegroeid, kreeg 'naar veuren' echter ook een andere betekenis. Vittesse stond plotseling stil en het was aan de evenzeer falende concurrentie te danken dat er sprake was van een optische pas-op-de-plaats. Aanleidingen voor de terugval waren er te over. Aalbers kreeg het aan de stok met zijn succesrijke trainer en om de weg vrij te maken voor en nog fantastischer toekomst werden diverse nieuwe trainers aangenomen en weer ontslagen. Wel bleef Machlas, tegen veler verwachtingen in, nog een jaar bij Vitesse, maar het liep plotseling niet meer, medespits Curovic en ook Trustfull bevonden zich meer in de lappenmand dan dat ze de Griek op de grasmat van assists konden voorzien en Vitesse maakte weer pas op de plaats, slaagde er niet in om de tweede of eerste plaats te veroveren. Niet dat het veel scheelde overigens, want ondanks het matige spel stond Vitesse, met de terruggekeerde trainer Neumann aan het roer (Neumann had al eerder, als opvolger van Bert Jacobs, Vitesse getraind) bijna het gehele seizoen tweede. De club zakte echter een paar wedstrijden voor de finish af naar de derde plaats, waarna in de laatste minuut van het seizoen (eigenlijk zelfs in de extra speeltijd) ook deze toch nog wel acceptabele klassering werd verspeeld in een uitwedstrijd tegen Feijenoord. Vitesse werd vierde en dat, terwijl de eerste drie plaatsen recht gaven op deelname aan de Europa Cup I. In dit seizoen leverde Vitesse twee spelers aan Oranje. In oktober '98 speelde Ajax-huurling Martijn Reuser mee in de wedstrijd Nederland - Ghana (0 - 0), maar imponerender was de plotselinge waardering van bondscoach Rijkaard voor Vitesse-verdediger Marc van Hintum die na zijn debuut in de wedstrijd Nederland - Duitsland (november '98, 1 - 1) in het jaar 1999 maar liefst zes maal werd geselekteerd (tegenstanders: Portugal, Argentinië, Marokko, 2x Brazilië en Tsjechië). Op de valreep van de twintigste eeuw Vitesse's op één na meest-gekozen international, slechts overtroffen door de legendarische Just Göbel! Ook werd aan het eind van het seizoen 1998 - 1999 de toen juist naar Engeland verhuisde Vitesse-doelman Sander Westerveld nog geselecteerd voor de (eerste) wedstrijd tegen Brazilië. Een aardig succesje, omdat het er alle schijn van had gehad dat bondscoach Frank Rijkaard aan AZ-doelman Moens, de protégé van AZ-trainer Willem van Hanegem, de voorkeur ging geven boven Westerveld. Als tweede doelman na de onvermijdelijke Van der Sar welteverstaan. Maar Moens verdween uit beeld terwijl Westerveld steeds degelijker was gaan keepen en de honorering in de vorm van een cap was het vanzelfsprekende gevolg.
DE WEDSTRIJDEN VAN 1998-1999
EREDIVISIE
Vitesse - ????: 1 - 0
Vitesse - ????: 1 - 1
Vitesse - ????: 3 - 5
Vitesse - ????: 3 - 1
Vitesse - ????: 1 - 1
Vitesse - ????: 3 - 1
Vitesse - ????: 1 - 3
Vitesse - ????: 1 - 3
Vitesse - ????: 0 - 0
Vitesse - ????: 2 - 1
Vitesse - ????: 2 - 0
Vitesse - ????: 3 - 3
Vitesse - ????: 1 - 1
Vitesse - ????: 1 - 0
Vitesse - ????: 1 - 1
Vitesse - ????: 0 - 0
Vitesse - ????: 0 - 2
VITESSE ????
????????.
Bekerwedstrijden
Vitesse - ????: 1 - 1
UEFA CUP
Vitesse - AEK Athene: 3 - 0 (3 - 3)
Vitesse - Bordeaux: 0 - 1 (? - ?) (uitgeschakeld)
MET KOEMAN HET NIEUWE MILLENNIUM IN
Na de zo teleurstellend afgesloten competitie bleek tot overmaat van ramp dat spits Machlas koste wat het koste, naar Ajax te willen vertrekken. De Griek, die in het Gelredome voor een uniek Grieks sfeertje had gezorgd, met de Sirtaki en veel gezwaai met Griekse vlaggen en sjaaltjes, werd voor 19 miljoen verkocht.
Voor 12 miljoen werd van Hooijdonk als vervanger aangetrokken, maar deze robuuste Brabander kon niet verhinderen dat Vitesse een slechte seizoenstart meemaakte, een valse start waarbij in de eerste de beste thuiswedstrijd met 6-1 va PSV werd verloren. Wel droeg van Hooijdonk, die al geruime tijd als pinchhitter functoneerde bij Oranje (16 interlands) ook in Vitesse-dienst al snel diverse malen het Oranje-shirtje. De eerste maal was dat op 4 september, in de merkwaardige 5-5 match tegen België. Toen na de slechte seizoenstart ook nog een vroegtijdige uitschakeling (met allerbelabberdst spel)in de Europacup II volgde, moest Neuman, na een interimperiode met Sturing en Jongbloed aan het roer, het veld ruimen voor de populaire oud-voetballer Ronald Koeman. Ongeveer in dezelfde tijd verschenen er berichten in de krant over de pogingen van Karel Aalbers om, in zijn hoedanigheid als voorzitter van Vitesse, het Gelredome te kopen. Van de multifunctionaliteit was in het eerste jaar van het bestaan van het stadion niet zo veel terecht gekomen en wat velen al langer hadden vermoed werd bewaarheid: Karel Aalbers bleek niet zozeer te streven naar een rock 'n rollend of confererend congrescentrum, maar naar een ouderwetse voetbaltempel in een hypermodern jasje, een tempel waarin hijzelf de enige hogepriester was. Velen begonnen de Vitessevoorzitter te verdenken van een verregaande vorm van clubchauvinisme, een betrokkenheid die werd gevoed met een vlijmscherp zakelijk pragmatisme, waarin alle middelen geoorloofd waren om het beoogde doel te bereiken. De toekomst zal leren of dergelijke verdenkingen gegrond zijn.
DE WEDSTRIJDEN VAN 1999-2000
EREDIVISIE
Vitesse - ????: 1 - 0
Vitesse - ????: 1 - 1
Vitesse - ????: 3 - 5
Vitesse - ????: 3 - 1
Vitesse - ????: 1 - 1
Vitesse - ????: 3 - 1
Vitesse - ????: 1 - 3
Vitesse - ????: 1 - 3
Vitesse - ????: 0 - 0
Vitesse - ????: 2 - 1
Vitesse - ????: 2 - 0
Vitesse - ????: 3 - 3
Vitesse - ????: 1 - 1
Vitesse - ????: 1 - 0
Vitesse - ????: 1 - 1
Vitesse - ????: 0 - 0
Vitesse - ????: 0 - 2
VITESSE ????
????????.
Bekerwedstrijden
Vitesse - ????: 1 - 1
UEFA CUP
Vitesse - Beira Mar: ? - ? (? - ?)
Vitesse - RC Lens: ? - / (1 - 1) (uitgeschakeld)
'NAAR VEUREN', MAAR HOE?
Er veranderde tussen 1900 en 2000 veel bij Vitesse, maar de Velps-Rhedense betokkenheid bleek door de tijden heen zeer hardnekkig. Waren het ver voor 1900 een stel Velpse scholieren die aan de wieg stonden van de Arnhemse voetbalclub, ruim een eeuw later was het de Velpenaar Karel Aalbers die op zijn eigen wijze inhoud gaf aan de kreet 'naar veuren', die zo dikwijls vanaf de Vitessetribunes heeft weerklonken. De gebeurtenissen uit de eerste maanden na de millenniumwisseling ?????.
Arnhem december 1999, v.D. & Zn.
Bronnen: Gedenkboek bij het 60-jarig bestaan van Vitesse (1952) Kerkkamp, 'Verloren Luister' (1969) & 'Historie van Velp en Rozendaal'(1938) / Eigen archief K. v. D. / Eigen herinneringen / Meerdere internetsites / Diverse archieven met kranten en magazines / Diverse gesprekken met oudere supporters.
Terug naar begin van 'geschiedenis'
(de hoofdstukindeling)
Vitesse Net
(Inhoud)
Diap Gelderland Net
(Gelderse website)
|
|
