De Don

Geschiedenis:
Sinds de 18e eeuw zijn de Dons de favoriete paarden van de Don Kozakken. Ze werden o.a. gebruikt om in 1812 het verslagen leger van Napoleon te achtervolgen tot Parijs en weer terug te keren naar Rusland (een enorme afstand dus). De Dons hebben onder meer bloed van Turkmeense en Karabagh-hengsten, die op de steppen werden losgelaten om de inheemse merries te dekken. Later werd er ook wat Volbloed en Arabisch bloed toegevoegd.

Stokmaat:
De stokmaat ligt tussen de 1.53 m en de 1.57 m.

Kleur:
De Don komt het meest voor in vos, wildkleur en schimmel, maar een metaalachtige goudkleur kan ook voorkomen (net zoals bij de Akhal-Teké).

Exterieur:
De Don heeft een edel hoofd met een rechte neus, grote neusgaten en expessieve ogen. De borst is fors en gespierd, de rug is lang, de nek is mager en recht. De schouder is vrij steil, waardoor de bewegingen van het paard beperkt zijn.

Gebruiksmogelijkheden:
De Don is heel goed te gebruiken als rijpaard en kan ook aangespannen worden.

Bijzonderheden:
Doordat de paarden vele eeuwen lang op de steppen hebben geleefd met erg weinig voedsel, zijn ze uitermate gehard en kunnen ze zich zonder veel menselijke hulp redden. Er leven nog steeds veel paarden op de steppen en vlakten, waardoor de gehardheid in stand blijft.