Fietsterrorisme is een benaming voor het wijd verbreid massaal door fietsers negeren van elke verkeersregel, om zodoende zo
snel mogelijk op de plaats van bestemming te komen, zonder dat enige notie wordt gegeven aan de aanwezigheid en rechten van
andere weggebruikers, met name voetgangers.
Maar ook wordt onder fietsterrorisme verstaan het niet, stompzinnig of bedreigend of agressief reageren van fietsgebruikers
op vermaningen van voetgangers, het expres aanrijden van voetgangers die niet opzij gaan en het doorrijden na een aanrijding.
Fietsterrorisme is het (massaal) op de stoepen en voetgangerspaden fietsen (en scooteren), het rijden door rood licht, het
geen voorrang verlenen aan voetgangers die voorrang hebben, het rijden in de verkeerde richting, het niet aangeven van links-
of rechtsaf gaan, het zonder licht fietsen enz.enz.
Fietsterrorisme veroorzaakt naast ongelukken en lichamelijke verwondingen grote geestelijke onrust, opgejaagdheid, wrevel,
laksheid en uiteindelijk agressief gedrag.
Maar bovenal verergerd fietsterrorisme de sociale verloedering in de samenleving, doordat de straat een vijandige omgeving
wordt zodat iedereen als het ware gedwongen wordt uit pure zelfverdediging een harnas van laksheid om zich heen op te trekken,
waardoor de sociale verloedering weer verergert en de circel rond is.
Ander norm-vervagend gedrag zoals zwerfvuil, criminaliteit, a-sociaal gedrag en agressie worden door fietsterrorisme verhevigd,
terwijl de normvervaging en bedreiging van het openbare leven ook de persoonlijke leefomgeving aantast.
Maar welzekers doet de afbraak van sociale leefregels en normbesef het vertrouwen in en het functioneren van de overheid deerlijk
tanen.
VERLOEDERING EN OVERHEID.
Wanneer je iets doet wat niet mag wordt je gestraft.
Hierop is geheel ons rechtsbestel gebaseerd.
Ook de overheid beroept haar autoriteit op dit beginsel.
Wanneer nu niet meer bestraft wordt zal de anarchistische situatie die er ontstaat onherroepelijk leiden tot losbandigheid
en terrorisme, niet omdat de mens zo a priori is, maar omdat die mens die niet geleerd heeft zonder regelgeving en overheersende
macht samen te leven nooit verantwoord gedrag heeft geleerd.
De overheid en instantie's waarvan geacht wordt deze te vermijden en om wat voor reden ook nalatig is zal niet gauw erkennen
dat de zaak uit de hand is gelopen en al helemaal niet dat dat haar eigen falen betreft.
De ontwerpers van de Anti-fietsterrorisme Pagina hebben zich ten doel gesteld de verloedering en anti-socialisatie-proces
van de maatschappij en dan met name het straatmilieu en de persoonlijke veiligheid door middel van bewustwording en aanmoediging
van overheid, waaronder burgemeesters, commisarissen en agenten, zo ver als mogelijk te herstellen en terug te brengen naar
een situatie waarin samenhorigheid en medeleven weer de overhand gaan vormen boven a-sociaal en crimineel gedrag.
GEEN VERKEERSOVERTREDING MAAR MISDAAD.
Over het algemeen zullen fietsers die op de stoep rijden op een vermaning reageren in de trand van: 'Ja, maar het is toch
niet zo erg wat ik doe'. (wanneer ze je niet negeren, domme antwoorden geven of uitschelden cq bedreigen en/of mishandelen).
Maar ook bij omstanders en publiek, die haast nooit zelf optreden (waarschijnlijk omdat ze zelf ook regelmatig over de stoep
fietsen) heerst een mentaliteit van: 'stoor je er niet aan en doorlopen', waardoor niemand zich assertief opstelt en het probleem
zich heeft kunnen escaleren.
Het punt is namelijk, dat er niet een, maar wel tienduizenden fietsers de verkeersregels aan de laars lappen en op de stoep
fietsen wanneer dat hen zo uitkomt, zodat er alsvanzelf excessen gaan ontstaan van fietsers, die niet alleen op de stoep fietsen,
maar ook, omdat ze bv haast hebben, keihard over de stoep fietsen, waardoor de kans op ongelukken wordt vergroot alsook de
letsels bij voetgangers (de fietsers zelf lopen weinig kans op verwondingen bij het aanrijden van voetgangers), of onoplettend
over de stoep fietsen (omdat het een gewoonte is geworden) en fietsers die expres op wandelaars inrijden, omdat die toch wel
aan de kant gaan. Doe je dat niet dan rijden ze je doodleuk aan!
Het mag duidelijk zijn dat hier geen sprake is van een verkeersovertreding maar van heuse openlijke geweldpleging; een zware
misdaad.
Omdat het natuurlijk onmogelijk is voor de voetganger te bewijzen dat de fietser met bewuste opzet tegen hem aanreed moet
een evenwichtige overheid, in dit geval de gemeente en het Openbaar Ministerie, alle fietsers die op de stoep fietsen aanspreken
op deze misdaad: poging tot openlijke geweldpleging.
Een overheid die zo hamert op normen en waarden als de onze, en waar voorkoming en vervolging van (nodeloos) geweld op straat
zo hoog in het vaandel staat, had nimmer deze zaak van het fietsterrorisme in de stad zo mogen laten escaleren, en de kan
de hoogste nalatigheid verweten worden.
MAATREGELEN EN REMEDIE'S
Naast bewustwordings-actie's bij overheden als politiek en gemeente, door middel van informatie en gesprekken, kan worden
gedacht aan politieke invloed en praktijk gerichte straat-actie's.
|
