| wat is Astma? | laatste versie:14 april, 2000 |
Er zijn twee soorten van astma; Asthma bronchiale en Asthma cardiale.
Asthma bronchiale, ontstaat door een aandoening van de longen
en begint meestal op jonge leeftijd. De ziekte wordt gekenmerkt
door een aanvalsgewijze belemmering van de ademhaling, door
spasmen van het gladde spierweefsel van de bronchi en bronchioli.
Tijdens een astma-aanval, wordt met moeite ingeademt, zodat de
patiënt gebruik gaat maken van zijn hulpademhalingsspieren
waarbij de schouders opgetrokken worden. De uitademing kost nog
meer moeite; het expirium is piepend en duurt langer dan normaal,
zodat de thorax in inspiratiestand blijft. Er wordt taai slijm
geproduceerd; plaatselijk kan lucht achter de slijmproppen in de
bronchi gevangen worden. Een dergelijke aanval kan enkele uren
duren. Een enkele maal ontstaat een aanval die meer dan
vierentwintig uur blijft voortduren (status asthmaticus), waarbij
een levensbedrijgende situatie kan ontstaan door uitputting en
hypoxemie.
In een groot deel van de gevallen van astma blijkt er een verband
te bestaan met de genetische structuur. Er is een allergische
constitutie aanwezig, bestaand of oud, die niet altijd direct met
de longen te maken hoeft te hebben. Maar altijd is er bij asthma
bronchiale een hyperreactiviteit van de longen. Een asma-aanval
wordt door een grote verscheidenheid aan prikkels opgewekt. De
sensibiliserende stoffen kunnen bestaan uit stuifmeel, huisstof,
haren van dieren etc.. Maar ook emoties, kouvatten en
luchtweginfecties kunnen een rol spelen bij het opwekken van een
astma-aanval.
De prognose is wisselend. Soms verdwijnen de aanvallen voorgoed
op de leeftijd van tien jaar, soms blijven zij voortduren. Bij
een astma-patiënt kunnen recidiverende luchtweginfecties
optreden, waardoor een chronische bronchitis, c.q. astmatische
bronchitis kan ontstaan. Op den duur kan het chronisch hoesten en
de bemoeilijkte ademhaling leiden tot longemfyseem.
Asthma cardiale, ontstaat door een aandoening van het hart.
Door het onvoldoende uitpompen van bloed door het
linkerventrikel, ontstaat een stagnatie van bloed, dat zich via
de linkerboezem voortzet tot in de longen, waar een longstuwing
kan ontstaan. Deze longstuwing uit zich in kortademigheid
(dyspnoea), waarbij de ademfrequentie stijgt om het tekort aan
zuurstof te compenseren. Bij een lichte Decompensatio Cordis
treedt deze dyspnoea alleen op bij inspanning (dyspnee d'
effort). Bij een ernstige decompensatie toont de patiënt ook
dyspnoea in rust.
Bij Asthma cardiale, krijgt de ernstig gedecompenseerde patiënt
s'nachts last van benauwdheids aanvallen. Door de liggende
houding in combinatie met de zwaartekracht neemt de overvulling
van de longvaten toe. Daarbij wordt ook nog eens het oedeem wat
overdag is ontstaan, s'nacht weer geresorbeerd, zodat het
bloedvolume toeneemt. De patiënt wordt heftig benauwd wakker.
Gaan zitten of lopen, doet de klachten afnemen. Door het tekort
aan zuurstof in het bloed, ontstaat een blauwe verkleuring
(cyanose) van het gelaat, metname aan de lippen.
© http://members.tripod.lycos.nl/ftdeboer |