Het gebeurt steeds meer in deze (moderne) tijd, dat men het lichaam van de gestorvene laat verbranden in een verbrandingsoven inplaats van begraven.

Het denken van de mensheid is zo materialistisch ingesteld dat de dood bij de meeste mensen het definitieve einde betekent. Voor geestelijk of spiritueel denken is hier geen plaats meer.

De maatschappelijke instellingen die crematie bevorderen spelen daar dan ook op in, en hun argumenten passen dan ook geheel in het aardse, menselijke denkpatroon.

Maar in dit waterman tijdperk komt er langs alle mogelijke wegen steeds meer informatie op ons af die de mens totaal anders gaat leren denken.

De geestelijk ingestelde mens wordt er zich steeds meer bewust van dat de stoffelijke dood niet het einde betekent maar integendeel een geheel nieuw begin betekend voor de gestorvene.

Duizend jaar voor Christus schreef Salomo hier over reeds in het boek Prediker 12:7 nl: dat stof terug moet keren tot de aarde en de geest tot God die hem gegeven heeft.

De ganse bijbel wemelt van bewijzen over verder leven in een hiernamaals.

Om dan maar te zwijgen van de mensen die klinisch dood zijn geweest, en steeds meer hun ervaringen durven verder vertellen, en nog meer specifieke informatie komt van hen die de gave hebben om reeds tijdens hun aardse leven uit hun lichaam te treden zoals Andrew Jackson Davis, Edgar Cayce of nog groter Jozef Rulof. (Lees de vele boeken al over dit onderwerp geschreven).

Maar als de mens wel degelijk verder leeft na de dood, is crematie dan wel een aan te raden weg voor de overledene? Sta daar nu eens goed bij stil en lees de volgende drie verslagen! Eén van de vele wetenschapper die zich bezig hielden met parapsychologisch onderzoek is nl: Sir Oliver Lodge.

Deze heeft na veel wetenschappelijk onderzoek zeer lang contact gehad met zijn in de eerste wereldoorlog gesneuvelde zoon Raymond. Op één van zijn vele seances werd volgende vraag gesteld:" Hoe staat het met lichamen die verbrand zijn?"

Het antwoord van gene zijde luidde: " O, Indien zij bij een ongeluk verbrand zijn, en zij het aan deze zijde weten, maken zij eerst de geest los. Hem die wij een geestesdokter noemen komt er bij en helpt hen. Maar men moet geen lichamen met opzet verbranden. Wij hebben soms vreselijk te doen met mensen die te spoedig gecremeerd zijn, dit moest niet plaatsvinden! Het is iets vreselijks, het heeft mij ontsteld. De mensen zijn veel te zorgeloos. Iemand mag zeker niet binnen de zeven dagen gecremeerd worden. Als het lijkt gewoon bederft is de geest er reeds uit, als er zelfs maar een kleinigheid van de geest in het lichaam blijft begint het niet te ontbinden. Het is de werking van de geest op het lichaam welke voor ontbinding vrijwaart. Gisteren zag ik nog iemand die gecremeerd zou worden twee dagen na zijn dood. Toen zijn bloedverwanten aan deze zijde er van hoorden brachten zij een dokter mee en toen zij zagen dat de geest nog niet uit het lichaam was magnetiseerden zij het en hielpen hem er uit. Ook het koord moest snel doorgesneden worden wat een kleine schok aan de geest gaf, het is hetzelfde alsof er bij u één of ander lid zou afgezet worden, maar het moest gebeuren.".......

Velen van ons hebben al het boek: "Een blik in het hiernamaals" gelezen en waarschijnlijk ook het verslag van de crematie die Jozef Rulof helderziend mocht meemaken lees vanaf blz.: 149.  Als u dat verslag vergelijkt met het vorige zult u de overeenkomsten heel duidelijk herkennen. Weer enkele andere mensen vertelden het volgende verhaal: "Wij zijn jarenlang in contact geweest met een genezend medium, de heer C., zuiver en betrouwbaar zoals Jozef Rulof. Nadat hij over was in het jaar 1958 kwam hij algauw door bij het helderhorend medium, dat tot zijn vriendenkring behoorde en zei: "Die boeken van Jozef Rulof moeten onder de mensen. Deze zijn buitengewoon leerzaam. Ze zijn een wegwijzer en helpen je staande te houden. Ze zijn zeldzaam mooi natuurlijk en waar.

Dit komt vanuit het licht, dit is waarheid."

Nog een andere keer kwam de heer C; spontaan door en zat vol over de crematie. Hij moest ons waarschuwen met het volgende voorval dat hij in de sferen had beleefd. Hij bracht een man mee, die kort geleden gecremeerd was en die uitriep:" Oh, oh wat heb ik beleefd! Zeg het aan de mensen: LAAT JE NOOIT VER BRANDEN! Ik heb zoiets verschrikkelijks beleefd, het is niet te vertellen. Ik heb het verbranden overal gevoeld. De verbranding is op mij teruggekaatst, want ik werd meegetrokken. Ik moest erbij zijn, hoewel ik niet meer met mijn lichaam verbonden was, heb ik alles moeten doorstaan, wat mijn lichaam heeft ondervonden. Het is zoiets verschrikkelijk dat kan ik niet vertellen. Dat moet nooit meer gebeuren. Ik heb het nog steeds zeer moeilijk om dit te vertellen." Het medium C. zei verder: "Ik heb het ook gezien, hoe mooi en hygiënisch dat gaat, het is één gruwel! Als dat eens tot de mensen doordrong, het zou een voorrecht zijn wanneer de mensen daarvoor bewust werden. De man van daarnet doet niks anders dan huilen, zo ondersteboven is hij. De crematoria zijn één van de grootste drama's op aarde" (Ingekort!) Dit verhaal gelijkt nog meer op dat van Jozef dan het vorige.

Veel hangt af van de geestelijke evolutie van de overleden persoon, zo zal een persoon als bvb: Ghandi, veel minder hinder ondervinden van de verbranding dan een nog stoffelijk denkend persoon die niet eens in een leven na de dood gelooft.

Als bijvoorbeeld een moordenaar verbrand word blijft de geest aan de brand vastzitten, die man loopt dan met zijn ellende rond en kan zich er niet van bevrijden. Hij is geestelijk verbrand en dat is niet te genezen, dat moet die mens zelf genezen. En dit kan alleen door aan een beter leven te beginnen en zijn fouten goed te maken. Langzaam zullen dan de littekens door de crematie ontvangen, verdwijnen. Doch voordat hij daarvan bevrijd is zijn er zeer vele jaren voorbijgegaan.

Een zelfmoordenaar die gecremeerd word loopt met zijn geestelijke brandwonden rond tot de Goddelijke harmonische tijd voor zijn evolutie hem weer tot de aarde voert en hij aan een nieuw leven kan beginnen. Een mens die zich uit deze wetten trapt heeft dit zelf gedaan en de harmonische mens gaat hem voor, hierdoor moet de disharmonische mens wachten, en kan zelfs zeer lang wachten voor hij opnieuw geboren wordt.......

Bij crematie word de natuur het evolutieproces ontnomen en dat stelt de mens voor eigen geschapen wetten en die slaan hem en mismaken hem zo, dat horen en zien vergaan.

De mens heeft reeds zoveel uitgevonden op aarde dat niet Goddelijk meer is, waarvan hij denkt dat het beter is, maar hij vergeet daarbij dat ziel en geest andere wetten te beleven hebben en die zijn goddelijk. Of denkt u dat de geest na de dood niks meer met het organisme te maken heeft zoals sommigen beweren. De meesters van gene zijde verklaren ons de wetten door Jozef (een vierde graads medium) als volgt:

"Wij als mensen nemen de grofstoffelijke levensaura van het organisme in ons op en dat is de stof, die aan gene zijde dient om ons grond onder de voeten te geven, anders zouden wij wegzinken en hadden wij geen bestaan meer. Die stof krijgen wij pas volkomen wanneer het organisme in de zevende graad van verrotting is gekomen, dan zuigen wij die aura in ons op en dit begint reeds wanneer wij het organisme hebben verlaten. Kunt u dat nog als u bent gecremeerd, neen, door één wet, nl de verbranding, ontneemt de mens zich zijn verdergaan.

Hij vernietigt geestelijke fundamenten, die hij nu mist en daardoor als een zeepbel ronddwarreld, en geen grond bezit onder zijn voeten, en dit geschiedt door de crematie.

Nu is er natuurlijk wel een verschil tussen crematie en iemand die bijvoorbeeld door een ongeluk verbrand. De geestelijke schok die dan optreedt door dit ongeval, zorgt ervoor dat de lichamelijke aura, wat anders maanden duurt ineens word opgenomen en dit betekent voor het gevoelsleven en de persoonlijkheid de schok en dit heeft de persoonlijkheid te verwerken.

Wie dus liefde bezit kan geen ellende beleven, ook al wordt u opeens uit het lichaam gerukt.

Dus hoe meer bewustzijn wij bezitten voor foutieve gedachten en liefdeloosheid, des te meer heeft dit betekenis voor de crematie, een kind lijdt dus niet onder crematie, omdat het geen bewust kwaad vertegenwoordigd maar toch is het iets kwijt en dat heeft het aan de beslissing van zijn ouders te danken. LATEN WIJ NIET ZWIJGEN ALS SPREKEN ECHT NODIG IS. .

G Vermeire