Op 10 oktober 2008 krijg ik een triest telefoontje. Kom a.u.b. naar Waalwijk, want Djusty (Duke Djusty in Tri vom Heiligenblut, geboren op 21 juni 2008) heeft op een nare moeilijke plek zijn pootje gebroken. Wat doe je dan ?? Je springt in de auto en rijdt naar Waalwijk, want het blijft toch je pleegkind en daar doe je alles voor zolang hij/zij leeft.
Aangekomen in Waalwijk rijden we naar de dierenarts waar Djusty wordt behandeld. Moeilijke breuk op het spronggewricht.Daar zitten wel de buigers en de strekkers aan. De eigenaar werd verteld dat hij (de pup) bij niet goede genezing zijn pootje zou verliezen. We maken een praatje met de dienstdoende arts op vrijdagavond om 18.45 uur, en gelijk gaat de kassa al rinkelen. Het was spoed en daar betaal je voor. Niks spoed, wij komen de pup ophalen. Op de gemaakte foto's was de breuk goed te zien en prima gezet. Het zag er heel goed uit. Wat dat soort dingen betreft laat ik me niet ondersneeuwen en zeg waar het op staat. Als je een hond komt halen moet/kan dat niets kosten.
De vraag: Wil jij onze Djusty mee naar huis nemen, want dit lukt ons nooit.
Effe denken hoor !!! Het is niet niks om een pup met een breuk te verzorgen. Ja, ik neem Djusty mee naar huis en zorg voor een spoedig herstel. Zo gezegd, zo gedaan. Elke week terug naar Waalwijk voor kontrole. Elke week dezelfde foto's met steeds weer die rontgenstralen (KASSA) en eigenlijk niet nodig, want de breuk zat goed gespalkt. En waarom elke week de breuk uitpakken als het prima zit.
Na 2 weken was een klein drukplekje te zien (wat ik opving van een assistente bij de 3e week kontrole, dus dat zat er al een week), maar dat pakken we gewoon in en zeggen niets. Bij de 3e week (vrijdag) kontrole was het advies: a.s maandag terug voor kontrole. Daar ik niet van plan was heen en weer te rijden tussen Dinteloord en Waalwijk, zei ik: Kan dat niet bij mijn eigen dierenarts die 14 km. verderop woont. Dat kon. Op die bewuste maandag kom ik bij mijn dierenarts. De drukplek zit op het buitenste teentje, zeg ik tegen hem. Hij snijdt precies op de juiste plek. En wat kwam daaruit !!!!!! Een lijklucht (de stank was niet te harden) met pus en etter en het sneetje was niet groter dan 1 cm. Hij belt gelijk naar Waalwijk dat ik eraan kom. Met spoed terug naar Waalwijk (dit had voorkomen kunnen worden als ze het kleine drukplekje met 2 weken serieus hadden genomen) Ik ben kwaad. Heel kwaad.
Weer alles eraf (ook van de breuk) en hier ben ik in het geheel niet blij mee.
Het pootje wordt schoon gemaakt en opnieuw verpakt, maar elke dag kontrole, dat is geen doen, dus Djusty blijft 4 dagen in de kliniek à Euro 31.50 per dag. Op vrijdag ga ik hem ophalen. Men is trots dat de pup 400 gram (met brokken) in 4 dagen is aangekomen. Normaal gesproken houdt men een hond zo slank als mogelijk met zo'n breuk. Ze moesten zich schamen, een pup met een gebroken poot zoveel te laten groeien. Er was afgesproken dat ik bij de verband wissel aanwezig zou zijn. Er waren al veel meer fouten gemaakt dus ik wilde het zeker weten. Wat schetst mijn verbazing: Daar komt iemand aanlopen met de opnieuw verbonden Djusty. NEE, dat was niet de afspraak. Ik wilde de wond zien, dus opnieuw uitpakken dat pootje. En jawel, weer niets tussen de teentjes (was de 2e keer, zo niet alle keren, maar daar was ik niet bij) De grootste klungel zou toch moeten weten dat er ALTIJD verband , watten o.i.d. tussen de tenen moet zitten als je een pootje inpakt. Nee, dat doen we maar af en toe, was het antwoord. Heel stom dus. Ik vond het verband rond de breuk ook al zo dun, maar zet de pup in de auto. We roken een sigaretje buiten met de eigenaar, gelukkig, want anders was ik al weg geweest met Djusty. Opeens komt er een dierenarts naar buiten en vraagt ons mee te komen kijken naar de foto's, wat we natuurlijk heel graag doen. Ik zie op de monitor staan: De breuk LIJKT aan te groeien. Wat hebben wij daar aan ??? BLIJKT had beter geweest. De dierenarts: Ja, hij moet een goed puppyvoer krijgen,dus een goede brok. Nou hier komt dus NOOIT en te never één brok(je) meer binnen, die gore troep komt er nooit meer in, en een hond heeft dus echt helemaal niets aan graan, en dat was ze met mij eens !!!!!!!!!!!! Dat zei ik ook gewoon. Ja maar..........calcium zus en calcium zo. Oh, dat is heel gemakkelijk op te lossen met een extra schepje gemalen gedroogde eierschaal of een (in een oude koffiemolen gemalen vit. D tabletje) Ik zeg: Het verband is wel heel dunnetjes op de plek van de breuk (4 weken). Pup terug uit de auto, en jawel het was veel te dun (door een ander verbonden) Een extra laag wordt aangebracht, maar de eerste laag zit veel te los om steun te geven aan de breuk, wat ik later ontdekte. Ik krijg petflex mee en een flesje Glyserol.Ook nog een half flesje Metacam (Pijnstiller). Op maandagochtend konstateer ik dat het verband goed afgezakt is, zeker 4 cm. ( 5 weken) Ik bel mijn eigen dierenarts met de mededeling dat ik absoluut NIET (NOOIT) meer terug ga naar Waalwijk. Ik kan komen en de drukplek wordt met honing ingesmeerd en verbonden (dus nooit geen glyserol, het had de pup zijn teentje en nageltje kunnen kosten) het nagelbed was geheel zichtbaar, er zat geen vel meer op het teentje, je keek zo op het vlees. Op donderdag terug voor kontrole (inmiddels had ik de foto's uit Waalwijk) verschoond en nieuwe honing (wat gewoon door ons eetbaar is). De drukplek ziet er dankzij de honing heel goed uit. Een nieuwe foto is absuluut niet nodig want ze zien er goed uit. Op de zaterdag (dus 2 dagen later) gaat echt alles van het pootje af. Oh, het lijkt wel een lucifer, ik behandel Djusty alsof hij van porselein is. Hij moet echt in de kleinste bench die ik heb, en dat is een kleintje hoor. Naarmate de week verder gaat krijg ik steeds meer vertrouwen in het pootje. Zijn kraag moet hij nog even ophouden want hij mag absoluut niet aan de drukplek likken, die overigens goed geneest.Na een goeie week kan ook de kraag af. Het gaat steeds beter met hem. Op 6 december (na 8 weken bij mij te zijn geweest) breng ik hem terug naar Waalwijk. Met grote blijdschap wordt hij ontvangen. Op het raam staat: Welkom thuis Djusty. Het gaat heel goed met Djusty en hij is niets van zijn streken verloren, maar op de bank mag hij voorlopig NIET meer.
Het is moeilijk een pup niet op stoelen en banken te laten springen (of eraf), want één ogenblik van onachtzaamheid en het gaat fout. Een pootje is zo gebroken. Dus heel goed opletten allemaal.
...................
Na ongeveer 2 weken dat Djusty door mijn eigen dierenarts was behandeld volgde er een gesprek tussen de eigenaar en de arts in Waalwijk. Ik had de foto's door gemaild van zijn super goed herstellende pootje. Ze stond perplex van de goede genezing met honing. Had ze (dierenarts) nog NOOIT van gehoord, laatstaan gebruikt. Veel fouten werden toegegeven. Ik had zus en ik had zo, maar wel TE laat. Ze had 5 weken eerder in moeten grijpen en op haar nummer moeten staan, maar dat is niet gedaan. Berouw komt na de zonde zeggen ze weleens, en daar schiet de patient (Djusty) helemaal niets mee op.
Gelukkig heeft Djusty er verder geen nadelige gevolgen van overgehouden. Dankzij de perfekte verzorging van mijn dierenarts, Piet Eskens en zijn vrouw Pascale uit Moerstraten. Alle lof gaat dan ook naar hun uit. Nogmaals heel erg bedankt Piet en Pascale. Jullie zijn/waren geweldig.
