De mogelijkheden voor Homoseksuelen
Belang van het kind
U dient zich in te schrijven bij het ministerie van justitie door middel
van een aanmeldingsformulier. Dit formulier is verkrijgbaar bij de
Stichting Adoptievoorzieningen en bij het ministerie van justitie.
Na ongeveer twee jaar kunt u de voorlichting gaan volgen bij Stichting Adoptievoorzieningen.
De raad voor de kinderbescherming voert vervolgens een gezinsonderzoek uit. Naar aanleiding
van dit gezinsonderzoek verleent de minister van justitie u beginseltoestemming.
(Een afwijzing komt zelden voor.)
U kunt zich vervolgens inschrijven bij één van de Nederlandse adoptieburo's
(vergunninghouders). Dit zijn door de overheid erkende instellingen die een vergunning hebben
om bij de adoptie van buitenlandse kinderen te bemiddelen. Echter de landen waar deze
vergunninghouders mee werken zijn over het algemeen niet geneigd om adoptie door homoseksuelen
toe te staan.
Indien u zelf contacten in het buitenland heeft kunt u onder bepaalde voorwaarden zelf voor
deze bemiddeling zorgen. In dat geval praten we over de "Zelfdoeners".
U krijgt een kind toegewezen. U kunt dit kind ophalen uit het land van herkomst.
Het kind moet worden aangemeld bij de afdeling Bevolking van uw gemeente, en bij het hoofd
van de plaatselijke politie.
Afhankelijk van de situatie in het land van herkomst moet het gezag over het kind worden
aangevraagd, en/of moet de adoptie volgens Nederlands recht worden aangevraagd.
De adoptiemogelijkheden voor homoseksuelen zijn beperkt. Alleenstaanden
hebben beperkte mogelijkheden om via vergunninghouders te adopteren, en waarschijnlijk alleen als
er weinig tot geen nadruk op gelegd wordt dat de alleenstaande een homoseksuele geaardheid heeft.
Voor homoseksuele stellen heeft aanmelding bij een vergunninghouder geen zin. De landen waar de
vergunninghouders mee samenwerken zien homoseksualiteit als een ziekte of misdaad, en zullen niet
willen dat kinderen bij homoseksuele stellen terechtkomen.
Er is echter wel een mogelijkheid om een kind te adopteren, en dat is via de methode van het
zelfdoen. zie hiervoor ook de webpagina van de
Belangenvereniging Zelfdoeners in Adoptie .
"Zelfdoeners" maken daarbij gebruik van persoonlijke contacten in het buitenland, die op
zorgvuldige wijze kunnen bijdragen aan het tot stand komen van de adoptie.
Als Zelfdoener kun je adopteren uit andere landen dan de landen waarmee de Nederlandse
vergunninghouders werken. Landen die adoptie door homosekselen wel accepteren. Een bekend
voorbeeld is de Verenigde Staten. De meeste staten in de VS staan adoptie door homoseksuelen toe.
naar begin
In de discussies over adoptie wordt vaak gesproken over
"het belang van het kind". Standpunten over adoptie worden doorgaans gemotiveerd vanuit de
bezorgdheid over het lot van kansarme kinderen. Eensgezind is men van mening dat ook deze
kinderen recht hebben op bescherming, verzorging, liefde en aandacht. Als de moeder van een
kind niet kan voorzien in die behoeften kan adoptie een oplossing zijn. Opgroeien binnen een
ander gezin dan dat waarin het kind is geboren biedt soms de beste garanties voor voldoende
ontplooiing en een waardige toekomst.
Homoseksuele ouders zijn er zich, net als andere adoptieouders, te volle van bewust dat bij
adoptie de grootst mogelijke zorgvuldigheid moet worden betracht. Toch worden zij regelmatig
afgeschilderd als mensen die het belang van het kind ondergeschikt maken aan het eigen belang.
Dit is een onjuist beeld. Natuurlijk bestaat er bij homoseksuele ouders, net als bij
biologische en heteroseksuele ouders, een diepgewortelde kinderwens en natuurlijk is er in
dat kader sprake van eigenbelang bij het "zoeken" van een kind. Het eigenbelang is echter
niet per definitie strijdig met het belang van het kind. Een goed evenwicht tussen de
wederzijds belangen vormt de basis voor het welslagen van een adoptie.
naar begin