de onderzoeken

Het hart bestaat uit twee boezems en twee hartkamers, alle bestaande uit spieren met een holte daarin, waarvan iedere samentrekking (spieractiviteit) gepaard gaat met elektrische verschijnselen. Deze kunnen met behulp van sensoren (plakkers) op de huid worden waargenomen en door een apparaat grafisch worden weergegeven. De resultaten van het ECG kunnen de arts meer duidelijkheid geven over hoe goed het hart functioneert, of er afwijkingen zijn en soms zelfs of er afwijkingen zijn geweest in het verleden - bijvoorbeeld een 'oud hartinfarct'. Praktijk Om een ECG af te nemen, plaatst de arts of verpleegkundige elektroden op de huid. Hiervoor worden zuignapjes, 'knijpers' of plakpleisters op de huid aangebracht die met elektrische draadjes aan het ECG-apparaat zijn verbonden. Direct nadat de elektroden zijn aangesloten, kan op een beeldscherm of registratiepapier het resultaat worden beoordeeld.

In overleg met uw behandelend arts heeft u een afspraak gemaakt voor een echografie van het hart, ook wel echo-Doppleronderzoek genoemd. Dit onderzoek vindt plaats op de functieafdeling Cardiologie van het Universitair Medisch Centrum St Radboud. In deze folder vindt u informatie over het onderzoek. Heeft u na het lezen nog vragen, stel deze dan gerust aan de behandelend arts.

Bij een echografie van het hart wordt gebruik gemaakt van een transducer, een apparaatje dat geluidsgolven produceert en opvangt. Deze geluidsgolven zijn voor het menselijk oor niet hoorbaar. De geluidsgolven worden via de borst naar het hart gezonden. Na weerkaatsing van deze golven door de wanden en de kleppen van het hart, worden ze weer terugontvangen.
De transducer is verbonden met een echografiemachine. Deze machine zet de terugontvangen geluidsgolven om in een bewegend beeld van het hart op een monitor. Ook het bloed dat door de holten van het hart stroomt weerkaatst de geluidsgolven. De bloedstroom wordt hierdoor ook zichtbaar op de monitor.
Met het onderzoek wordt informatie verkregen over de grootte en het functioneren van de hartkamers, over de bouw en werking van de verschillende hartkleppen, en over de grootte en de richting van de bloedstroom. De kransslagaders van het hart met eventuele vernauwingen kunnen bij dit onderzoek niet direct worden waargenomen.

De laborante haalt u op uit de wachtkamer en neemt u mee naar de echografiekamer. Hier verzoekt zij u het bovenlichaam te ontbloten en op de onderzoeksbank te gaan liggen.
Er worden drie elektroden (kleine metalen dopjes) op de borst geplakt. Hiermee kan het hartritme worden geregistreerd. Vervolgens vraagt de laborante u op de linkerzij te draaien, zodat het hart beter in contact komt met de borstkaswand. De laborante of de arts plaatst nu de transducer tegen de borstwand. Hierbij wordt speciale gel gebruikt om het contact met de huid nog te verbeteren.
De onderzoeker verplaatst de transducer enkele malen om het hart vanuit verschillende richtingen te kunnen bekijken. Eerst wordt naast het borstbeen gekeken, vervolgens vanuit de punt van het hart. Soms is het nodig om, nadat u op uw rug bent gedraaid, via het maagkuiltje en het halskuiltje naar hart en grote vaten te kijken.
Het onderzoek is in principe niet pijnlijk. Een enkele maal moet voor een goede beeldvorming enige druk worden uitgeoefend met de transducer tussen de ribben, dit kan wel even gevoelig zijn.
Het onderzoek duurt 30 tot 60 minuten. Een enkele keer is het korter, bij hoge uitzondering duurt het langer.

De bewegende echografiebeelden worden vastgelegd op een videoband of een computer. Meestal verricht de laborante tijdens het onderzoek al een aantal metingen op stilgezette beelden. Aan het eind van het onderzoek komt de cardioloog kijken of er voldoende gegevens zijn verzameld. De uitslag van het onderzoek krijgt u over het algemeen niet meteen, maar later via uw eigen cardioloog.

Bron: UMC - St.Radboud

naar boven

Het 24-uurs ECG wordt gemaakt om een indruk te krijgen over eventuele hartritmestoornissen en over storingen en de geleiding van elektrische impulsen door het hart. Soms ook geeft het onderzoek informatie over zuurstoftekort van de hartspier. Met behulp van een soort cassetterecorder worden gedurende 24 uur de elektrische activiteiten van uw hart geregistreerd op een band. De arts kan dan zien hoe uw hart reageert als u bezig bent met uw dagelijkse activiteiten zoals eten, slapen, fietsen, roken, sporten, blij/boos zijn, traplopen, huishoudelijk werk, enz. Het onderzoek is volledig pijnloos en u kunt uw normale werkzaamheden uitvoeren. Het enige verschil is dat u een kleine cassetterecorder met u meedraagt.

U begint te fietsen. Op het stuur van de fiets ziet u een metertje dat aangeeft hoeveel omwentelingen per minuut u trapt. Men zal u verzoeken dit aantal wat op te voeren. Het effect van de inspanning wordt meteen zichtbaar op het Tv-scherm, en kan bovendien worden vastgelegd op papier. De weerstand van de fiets zal geleidelijk worden opgevoerd. Meestal is het de bedoeling dat u fietst totdat u echt niet meer kunt. De fietsproef wordt beëindigd in overleg met de laborante, die voor het stoppen nog een E.C.G. zal registreren en meestal nog een keer de bloeddruk zal willen meten. Het is beter de fietstest niet abrupt te staken, maar eerst nog even rustig op een lage belasting uit te fietsen.

Bij dit onderzoek worden foto's gemaakt van de doorbloeding van uw hartspier na een inspanningstest (fietsproef) en in de rust toestand. Er wordt een infuus in uw arm aangebracht. Daarna wordt gestart met de fietsproef en moet een maximale belasting geleverd worden. Nadat u maximaal belast bent wordt een geringe hoeveelheid radioactieve stof via het infuus ingespoten. Direct na deze injectie komt u onder de gammacamera te liggen en wordt de eerste serie foto's gemaakt. Het eerste gedeelte is nu afgerond. U mag nu onze afdeling verlaten en er mag een lichte lunch genuttigd worden. Het gebruiken van cacao. koffie en thee is wederom niet toegestaan 's Middags worden opnieuw foto's gemaakt, ditmaal in de rust toestand. Het onderzoek is daarna geheel afgerond.

Bij dit onderzoek worden foto's gemaakt van de pompfunctie van het hart (ejectiefractie) in rust en bij inspanning. Via een injectie in de arm wordt een vloeistof toegediend. Tevens moet u een poeder, opgelost in water, innemen. Na ongeveer een half uur volgt een tweede injectie met een geringe hoeveelheid radio- actieve stof. Daarna komt u onder de gammacamera te liggen en wordt een soort hartfilmpje gemaakt. Vervolgens wordt een inspanningstest gedaan waarbij liggend gefietst wordt. Tijdens het fietsen worden opnieuw opnamen van het hart gemaakt. Na deze test kunt u blijven liggen en 10 minuten uitrusten. Daarna wordt voor de laatste maal een opname van het hart gemaakt.

Bij dit onderzoek worden foto's gemaakt van de doorbloeding van uw hartspier na een geringe inspanningstest en in de normale rust toestand. Er wordt een infuus in uw arm aangebracht. Vervolgens wordt door het infuus persantin (vaatverwijdend middel) gedurende een aantal minuten ingespoten. Hierna levert u zelf een geringe inspanning door te knijpen in sponsjes. Direct na het knijpen wordt, via het infuus, een geringe hoeveelheid radio-actieve stof ingespoten. Nu wordt de eerste serie foto's gemaakt. U mag nu de afdeling verlaten en er mag een lichte lunch genuttigd worden. Het nuttigen van koffie, thee, cola is echter NIET toegestaan. 's Middags worden opnieuw foto's gemaakt, ditmaal in de rust toestand. Het onderzoek is daarna geheel afgerond.

Voorbereiding
U mag vanaf tenminste enkele uren vóór het onderzoek niets eten of drinken.

Het onderzoek
U mag met ontbloot bovenlichaam plaatsnemen op de onderzoeksbank. Als u een kunstgebit heeft, vragen wij u deze uit te doen. U krijgt dan uitleg over de procedure en instructies over het inbrengen van de endoscoop (instrument om lichaamsholten en inwendige kanalen te onderzoeken, bijv. met elektrische lampjes en spiegels). Uw keel wordt verdoofd met een spray, waarna u op de zij gaat liggen. Vervolgens krijgt u een bijtring tussen uw tanden, waarna de arts de endoscoop inbrengt. Tijdens het onderzoek wordt zo nodig slijm uit de mond- of keelholte weggezogen. Vanuit de slokdarm worden de structuren van het hart zichtbaar. Deze beelden worden vastgelegd.
Tegelijkertijd wordt een Doppleronderzoek gedaan om informatie te krijgen over de snelheid en de richting van de bloedstroom. U kunt ook zelf de geluiden van de bloedstroom horen.
Tijdens het hele onderzoek worden uw hartslag, bloeddruk en zuurstofgehalte van uw bloed gecontroleerd.
Het inbrengen van de endoscoop is niet pijnlijk, maar wordt door sommige patiënten als vervelend ervaren.

Na het onderzoek
Vanwege de verdoving in de keel mag u na afloop van het onderzoek nog ongeveer één uur niet eten of drinken. Daarna mag u voorzichtig iets drinken. Gaat dit zonder problemen, dan mag u ook vast voedsel eten.

Uitslag
Deze ontvangt u van uw cardioloog tijdens het volgende polikliniekbezoek.

Wat is een elektrofysiologisch onderzoek (EFO)? Wat is een ablatie?

Tijdens het elektrofysiologisch onderzoek gaat men via catheters de geleiding doorheen het hart meten om aldus geleidingsstoornissen te kunnen opsporen. Tevens kunnen via dezelfde catheters bepaalde prikkels aan het hart worden gegeven teneinde de aanwezigheid van bepaalde ritmestoornissen op te sporen en te lokaliseren.