Kayak

KAYAK INTERVIEW Vanaf 26 oktober gaat de groep Kayak op tournee langs een aantal grote Nederlandse concertzalen en theaters. In de aanloop naar deze concertreeks hadden we een vraaggesprek met toetsenist Ton Scherpenzeel, drummer Pim Koopman (de twee oprichters van Kayak) en zanger Bert Heerink, die sinds dit jaar deel uitmaakt van de groep Zijn de verwachtingen die jullie van de comeback en de nieuwe cd hadden uitgekomen? Ton: “Ja en nee. We zijn er namelijk aan begonnen zonder eigenlijk specifieke verwachtingen te hebben, puur uit de liefde voor de muziek om weer te kunnen spelen wat we wilden spelen. We hadden totaal geen hooggespannen verwachtingen van een nummer 1 hit of volle zalen trekken. Nee, we wilden een prachtige cd maken, dat is het uitgangspunt van de plaat geweest. Alles dat daarna is gekomen is alleen maar meegevallen. De reacties op de cd en onze comeback waren vrijwel unaniem heel erg lovend. Iets mooiers kun je je nauwelijks voorstellen.” Hoe voelt het om na jaren weer achter de drumkit te zitten? Pim: “Heerlijk! Ik vind het zelfs veel leuker dan toen. Dat heeft alles te maken met het feit dat ik toen vond dat er een beetje veel druk op de ketel stond, omdat we alsmaar onze eigen roem achterna moesten hollen. Dat is nu niet meer zo. Ik had twaalf jaar niet meer had gedrumd en toen ik ineens weer moest gaan zitten voelde het aan alsof ik helemaal niet achter dat drumstel was weggeweest. Eerlijk gezegd vind ik dat ik nu lekkerder speel dan toen.” Zijn jullie blij met Bert Heerink als zanger? Ton: “Wij hebben Bert als zanger en als mens heel hoog zitten. We hebben hem in het voorjaar gevraagd om bij de live-optredens mee te doen om vocaal onze mogelijkheden uit te kunnen bouwen. Daar komt nog bij dat hij een uitstekende frontman is. Bert blijkt wonderwel in het Kayak concept te passen. Wat ons als groep steeds meer opvalt is dat Kayak wel een stootje kan hebben. We hebben al heel wat bezettingswisselingen gehad en de groep heeft die altijd overleefd. Wat altijd komt bovendrijven, zo blijkt, is de essentie van de muziek. Wie de zanger ook is, de band en de muziek blijft overeind. We hebben altijd zangers gehad die muzikaal veel in huis hebben en dat geldt ook zeer zeker voor Bert Heerink. We zien de toekomst dan ook met heel veel vertrouwen tegemoet. “ Bert, hoe vindt je het om bij Kayak te zingen? Bert: “Dat is een jongensdroom voor mij. Ik heb in het verleden heel veel optredens van ze gezien, en toen dacht ik al: ‘ik zou best bij zo’n band willen zitten.’ Ten eerste zijn groepsleden natuurlijk muzikaal fantastisch onderlegd. En je hebt echt het gevoel dat je in een band zit, en dat is geweldig.” Ton,wie staan er naast Bert Heerink en jij nog verder op de bühne? Ton: “Mijn goede vriend en collega Pim Koopman op drums, basssist Bert Veldkamp, van bijna het eerste uur- verder Rob Winter op gitaar en onze nieuwste aanwinst Rob Vunderink, gitaar en zang. In deze samenstelling gaan we nu voor het eerst op tournee. Volgens mij wordt het fantastisch.” Hoe zijn jullie aan gitarist/zanger Rob Vunderink gekomen? Ton: “Rob Vunderink heeft samen met Pim in Diesel gespeeld. Die band had in de jaren ‘80 een dikke hit in Amerika met ‘Sausolito Summernight’. Rob is een erg goede zanger en gitarist aanwinst voor de band.” Is er veel verschil tussen het Kayak van vroeger en Kayak 2000? Pim: “Behalve het feit dat we ouder zijn geworden en ik denk ook rijper, is er eigenlijk niet zo gek veel verschil. De muziek is wel geëvalueerd, maar het blijft gestoeld op hetzelfde principe. Vrij compacte liedjes die op een wat symfonische, vrije brede manier worden uitgewerkt.” Jullie waren net weer bij elkaar toen jullie meteen al in een bomvol Gelredome speelden samen met De Kast en Vrienden? Ton: “Ja, dat was natuurlijk een unieke ervaring en we hebben daar ook enorm van genoten. We zijn de Kast en hun management enorm erkentelijk dat zij ons deze mogelijkheid hebben geboden om onszelf op deze manier aan een oud en nieuw publiek te tonen. Het is natuurlijk een onvergetelijke ervaring om drie keer voor 30.000 man te staan in een hele grote etalage, zoals Pim dat noemt. Voor die tijd hadden we achttien jaar niet gespeeld. Ja, één keer in het programma ‘De Vrienden Van Amstel Live’.” Komen er ook veel jonge mensen naar jullie optredens? Pim: “Ik denk dat 40 % van het publiek toch wel uit jongeren bestaat. Wellicht zijn ze aangestoken door hun ouders, dat zou heel goed kunnen. Ja, het is een beetje half om half. We zien natuurlijk nog steeds gezichten van vroeger, mensen die toen al fan waren en die nu weer komen. Ik merk het ook aan de reacties op straat. Ik wordt voortdurend aangesproken door mensen die onze cd gehoord hebben. Dat is toch wel weer leuk.” Wat vind jij het leukste Kayak nummer om te zingen? Bert: “Alles van de nieuwe cd ‘Close to the Fire’ zing ik graag. Oude stukken als ‘Merlin’ en ‘Niniane’ zijn natuurlijk een enorme uitdaging om te doen, en dát zijn de nummers die ik graag zing.” Wat is volgens jou de reden van het nieuwe succes van Kayak? Pim: “Een van de redenen daarvan is volgens mij dat wij in al die jaren muzikaal enorm zijn gegroeid. Er wordt wel vaak gezegd dat er aantal oude mannen op het podium staan. Ja, dat gebeurt met mensen nu eenmaal, maar ik denk dat je naarmate je ouder wordt alleen maar veel beter wordt. Zeker met het soort muziek dat wij spelen. Wij zijn immers niet trendy. Ik denk dat we ook de nummers van vroeger nu veel beter spelen dan toen, en dat ze nu pas goed uit de verf komen.” Is jullie muziek in de loop der jaren veel veranderd? Pim: “Ton en ik zijn ook allebei producer en ik denk dat we daar veel van hebben geleerd. Dat passen we nu in binnen Kayak. Ik denk dat de muziek op zich niet wezenlijk veranderd is. Mijn muziek is tegenwoordig ietsje simpeler, maar dat wil niet zeggen dat er niet nog eens een symfonisch gedicht uit kan rollen á la ‘Lovely Luna’, maar ik heb me de afgelopen jaren voornamelijk bezig gehouden met het schrijven van liedjes van drieënenhalve minuut. Ik wist me in eerste instantie dan ook geen raad met de plotselinge vrijheid die ik binnen Kayak had. Ik voelde me een beetje als een gevangene die ineens wordt vrijgelaten. Eenmaal buiten de gevangenispoort denk je - oké je bent vrij en dan? Waar ga je naar toe? Dat gevoel had ik in het begin een beetje.” Hoe zie jij de toekomst van Kayak? Pim: “Ik heb nog altijd wel de hoop dat we binnenkort nog een keer een plaat maken die internationaal echt door gaat breken. Ik denk dat dat heel erg goed mogelijk is en dat er daarvoor nog genoeg leven in de groep zit. Het is in ieder geval geen ingeslapen zootje geworden. Het leeft als nooit tevoren eigelijk.” Tijdens de tour doen jullie ook een akoestische set? Bert: “Ja, de nummers van Kayak lenen zich perfect voor dat soort dingen.Je kunt bijna alles wel akoestisch doen, als je dat zou willen. Je zou geneigd zijn om te zeggen dat het niet kan, omdat de nummers veelal ingewikkeld zijn, maar ook in een simpele uitvoering blijven ze overeind. We doen live drie nummers met accordeon, conga’s, akoestische gitaren, en meerstemmige zang natuurlijk. Ik heb nu niet meer het gevoel dat ik het alleen moet doen. Ik zit nu met mensen in de band die allemaal goed kunnen zingen. ‘See See the Sun’ bijvoorbeeld is een kanon en bij uitstek geschikt voor een akoestische uitvoering. Verder doen we ‘Anne’ van ‘Periscope Life’, dat leent zich er ook perfect voor omdat het vrij Middeleeuws is, dat kun je mooi met traditionele instrumenten doen. ‘Anybody’s Child’ van ‘Close to the Fire’ willen we af en toe ook met een kinderkoor gaan doen. Ik vind het fantastisch.” Klopt het dat er begin volgend jaar een live-cd van jullie uitkomt? Ton: “Ja. We hebben recentelijk plannen ontwikkeld om een aantal optredens van de huidige tournee op te nemen en die op een live-cd uit te brengen. Het zal de eerste echte live plaat van Kayak zijn, dus een uniek document.” Bert, blijf jij ook na de tour bij Kayak? Bert: “Ja, ik ben ook gevraagd voor de komende cd, en ik heb daar enorm veel zin in.”