Marduk's snakes

Surinam trip:

Well I won’t bore you with the flight info and how the family visits where, only animal related. I wish I could say that I was catching snakes all the time, or that I got the snakes that where on the top of my list. The truth, owel you almost never get what you wish ;-). Part of herping is being lucky and that you are or not.

October is in Surinam the dry sesean, so not the best time for snake hunting. This year is apparently one of the dryest ever known in the Amazonregion. Very low waterlevel resulting in dryed up streams even making some villages unaccessable.

Anyway most Surinamees are brought up in a way that they fear all snakes, every snake is dangerous and those that dare will kill any snake by any means. So if you come in the country looking for snakes be prepared to be declared cazy :-).

For the first reptile meeting I did not have to wait long … kamra wintje. You find them almost everywhere especially at night on the walls hunting insects.

 

Reisverslag Suriname:

Nou ik ga jullie niet vervelen over hoe de vlucht was en hoe de bezoeken waren met familie en de andere uitstapjes die zijn gemaakt waar geen dier gerelateerd onderwerp aan zit. Het liefst zou ik willen zeggen dat ik slangen aan de lopende band heb kunnen vangen of dat ik de slangen heb kunnen vangen die hoog op mijn lijstje stonden maar helaas dat is niet het geval. Dit betekend zeker niet dat ik teleurgesteld ben. Herping is deels geluk hebben en dat heb je soms en soms niet.


Verders zijn vele Surinamers heel bang van slangen, ze worden groot gebracht dat alle slangen gevaarlijk zijn en worden door de gene die het durven dood gemaakt op allerlij manieren die op dat moment voor handen zijn ongeacht soort. Dus de melding dat ik slangen kwam zoeken geeft grote ogen, nog groter werden ze als ik melde dat ik ze thuis in een kamer hou en ze probeer te kweken, en ik werd helemaal gek verklaard als ik vertelde wat ik had.

Anyway October is het in Suriname droge tijd, dus niet echt de gunstigste periode om slangen te zoeken. Dit jaar schijnt zelfs een van de droogste periode te zijn die het Amazonegebeid heeft meegemaakt, hele lage waterstand, dus droog gevallen kreekjes, evenals dorpjes die niet meer bereikbaar zijn voor aan en afvoer van alles.

Me eerste herp ontmoeting was in de binnenstad van Paramaribo, binnenshuis … een kamermeisje of te wel kamra wintje. Die vind je overal en kom je meestal s’avonds op de muren van je kamer tegen.

The first weekend I went with an uncle and a few of his mates hunting and fishing. One of his mates had next to his house a fully cover patch (which you see regulary in Paramaribo). There I spotted this lizard.

Het eerste weekend ging ik met me oom en een paar andere een weekend vissen/jagen in het “bos”. Een van deze mensen had naast zijn huis een onbebouwd begroeid stuk grond (zie je regelmatig als je door Para rijdt). Daar kwam ik deze hagedis tegen.

After a trip of about 150km which took +/- 3.5 hours to get to camp (highest noted speed was 80km/h says a lot about the road condutions).

Na een trip van +/- 150km waar we ongeveer 3.5uur over reden (hoogst genoterde snelheid was 80km/u zegt veel over de wegen) kwamen we op kamp.

Without getting in to too much details, setting up camp and away we where by boot. As expected lots of green and I made mental notes on the places that I would like to have a closer look (found nothing there). Around 18:00 it start to get dark and by 19:00 total darkness. The stars in the sky are much brighter (then I’m used to see) and there are a lot more of them. Enough stars, lets go night hunting. Armed with headlamps we scanned the riverbanks looking for eye shine (reflection of light in eyes). The first night was the best, as the other nights gave nothing but fish. Pretty soon we saw reflections but they we toads, no picture, but at one moment we saw something shining in a tree hanging over the water … a Bigi pokaisnekie also known as a Corallus Caninus.

Zonder al te veel in details te treden, uitpakken op zetten, gingen we eindelijk op pad met de boot, netten uitzetten, en ik dan de omgeving bekijken. Zolas te verwachten veel groen, en in gedachte zat ik al plekken te markeren voor nadere inspectie (maar niks gevonden). Om 18:00 begint het donker de worden en 19:00 is het helemaal donker. Wat een sterrenhemel heb je daar … helemaal zonder storing van tegenlicht enzo zie je echt gegantisch veel sterren. Maar daar zijn we hier niet voor. S’nachts gingen we jagen met de boot de rivier op en met lampen de oevers afstruinen op oogschijn (reflectie van licht in ogen). De eerste nacht was ook meteen de beste, voor mij, gezien we daarna niks meer vingen op vissen na. Maar daar zat ik dan in een bootje op “strooptocht” op zoek naar oogjes in het donker. Vrij snel zagen we ze maar bleken padden te zijn, helaas heb ik ze niet op te foto kunnen krijgen. Maar op een gegeven moment zagen we iets glinsteren hoog in de bomen over het water hangend en daar lag tie dan in aanvalshouding een Bigi pokaisnekie of te wel Corallus Caninus.

At the first try I could not reach him so we decided to go downriver and see on the way back if he was still there. After a lot of toads and a few glimpse of caimans (didn’t want to have their picture taken) came across a C. enydris. I had no problems reaching this one, just could grab him out of the boot, but did crap all over my hand … damn smelly bastards . Later on we came across another enydris but seen, as it looked the same as the one we already had I left it. On the way back the caninus had lowered a little bit so with a little bit of effort (climbing tree) I could get him. I did get a full bite just above the knee but did not let go. Here the pics I made at camp

In eerste instantie kon ik er niet bij dus besloten we door te varen en op de terugweg even te kijken of we er dan wel bij konden. Na vele padden en oogschijn van kaaimannen (wilde ook niet op de foto) kwamen we in het riet een slanke boomboa (C. enydris) tegen. Deze kon ik zo pakken zonder al te veel proberen maar scheet wel heel me hand onder. Damn wat kunnen die beesten stinken. Helaas geen lokatie foto. Vervolgends kwamen we nog een enydris tegen ook laag in het riet maar deze heb ik laten zitten gezien het een vrij wel identiek beestjes leek als die ik al had. Op de terugweg kwamen we de Caninus weer tegen … nu kon ik er met moeite wel bij. Heeft me nog flink gebeten net boven me knie maar ik liet niet los. Hier de foto’s die ik op heb kamp heb gemaakt.

During the weekend I did not find any other snakes until the last day … I was walking around when I heard noises in the leaf litter a few feet away. Normally I would find a lizard running out but this time a Sapakaka-sneki (Spilotes pullatus), a quick picture, and the chance began but I lost him in the undergrowth.

Verders geen slangen meer tegen gekomen tot op de laatste dag … toen ben ik in me eentje een beetje het bos in geweest en kwam ik een Sapakaka-sneki (Spilotes pullatus) tegen maar helaas deze ging sneller door het struikgewas dan ik.

Here a link with pictures of the surrounding and some of the other animals I found - PICTURES

Hier een link met foto's van de omgeving en andere dieren die ik tegen ben gekomen - FOTO'S

 

Zoo Paramaribo: LINK

Trader - Handelaar: LINK

Brownsberg: LINK

Other - Overige: LINK

 

All pictures are taken by Jeremie ©

Please ask before use leviathanraven@hotmail.com