| |
|
|
|
|
Herkomst: Rusland, Toerkmenistan, Kazachstan, Oezbekistan en Kirgizië.
De Achal-Teké, door sommigen ook aangeduid met de naam Achal-Tekkiner, is oorspronkelijk afkomstig van de steppen van
Turkmenistan
in het Aziatische deel van de vroegere Sovjet-Unie. Ze worden al vanaf ongeveer 1000 v. Chr. gefokt, en daarmee is het ras
één van de oudste paardenrassen ter wereld. De fokkerij vond met name plaats in de oasen van de Karakum-woestijn
bij de stad
Asjchabad. Inmiddels komt dit ras ook veelvuldig voor in andere voormalige Sovjetrepublieken als Kirgizië, Oezbekistan
en
Kazachstan.
De Achal-Teké is een warmbloedpaard waarvan de Turkmeen een van de voorouders is. De Turkmeen was een typisch woestijnpaard
dat bestand was tegen hitte en over een groot uithoudingsvermogen beschikte. Deze eigenschappen komen ook bij de Achal-Teké
voor. Dit ras is uitermate bestand tegen de extreme omstandigheden in de woestijn, dus tegen grote hitte en langere droogte.
Het grote uithoudingsvermogen van de Achal-Teké blijkt uit een tocht die men in 1935 met een aantal van deze dieren
maakte.
Men reed toen in 84 dagen van Asjchabad, op de grens van Turkmenistan en Iran, naar Moskou, een afstand van meer dan 4100
km. Bovendien voerde bijna een kwart van deze afstand door woestijngebied. Dit kunststukje is daarna nooit meer vertoond.
De Achal-Teké werd oorspronkelijk gefokt om bij het veedrijven van dienst te zijn. Later werd het ras ook voor de cavalerie
gebruikt. Als nomadenpaard is de Achal-Teké dan ook uitstekend geschikt als rijpaard. Het paardenras was erg populair
onder
de kozakken. Ook tegenwoordig wordt het ras nog veel gebruikt voor het afleggen van grote afstanden.
|
|
De stokmaat varieert tussen de 1,45 en 1,57m.
|
|
De kleur van dit prachtige dier is letterlijk schitterend. Het meest komt goudachtig (eerste foto onder) voor, maar er zijn
ook zilveren tinten (tweede foto onder). Schimmel en lichtbruin komen minder voor. Witte aftekeningen zijn mogelijk.
|
|
|
|
De Achal- Teké is geen gemakkelijk paard: het heeft een sterke eigen wil en is bijzonder temperamantvol.
|
|
De Achal-Teké is een elegant paard, hoewel het ras een groot aantal algemene fouten en afwijkingen in zich verenigt. Mogelijk
maakt dit het ras minder aantrekkelijk voor de westerse paardenliefhebbers. De Achal-Teké heeft een recht profiel met een
(te) lange rug, een hoge schoft en schuine schouders. De hals is hoog ingezet en maakt een bijna rechte hoek met het lichaam.
Op de lange, dunne hals staat een lang en rank hoofd met een recht profiel. Hij heeft grote ogen en wijde neusgaten. De sierlijke,
lange oren staan ver uit elkaar. De hoek van 45° tussen hals en hoofd, en de mondlijn die door de lange hals boven de schofthoogte
uitkomt, zijn karakteristieke kenmerken van dit ras. Evenals de ribbenkast, zijn de lendenen van de Achal-Teké mager, met
een smalle achterhand. De benen zijn lang en hebben lichte, sterke botten, eindigend in kleine hoeven. De zijdeachtige staart
is kort en heeft een lage inplant. De manen hebben eveneens een beperkte lengte.
|
|
De Achal- Teké is een typisch nomadenpaard, dat bekend staat om zijn extreme uithoudingsvermogen. Tegenwoordig is het
ook
in gebruik als renpaard.
|
|
|
De beweging van dit gracieuze rijdier zijn vlak, soepel, ruim en elastisch in alle gangen.
|
|
De Achal- Teké kan enorme afstanden afleggen zonder eten of te drinken. Traditioneel wordt dit paard onder 7 dekens
gehouden
en gevoed volgens een dieet met een bijzonder hoog eiwitgehalte. De dekens worden alleen tijdens de rennen, de fok en gedurende
enige minuten voor zonsondergang afgedaan.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
