Zweethut ervaringen
Die zweetbelevenis was grandioos, maar absoluut geen onverdeeld genoegen, waar iedereen uiteraard verschillend over dacht.
We moesten de hut van te voren zelf met zijn allen opbouwen.Er was een vuurman ( zo noem ik hem maar even ) meegekomen, die daarvoor extra ingehuurd was, met alle benodigde atributen, waaronder lange wilgenhouten stokken, touw en een dertigtal dekens plus de onmisbare26 basalt stenen.
Na een uitgebreid stenenritueel moesten we aan de slag.De mannen, ( tot mijn verbazing in de meerderheid (( meestal zijn bij zulke spirituele aangelegenheden veel meer vrouwen dan mannen,maar wat betreft de zweethutterij, blijkt het dus omgekeerd te zijn)) ) mochten het vuur met de stenen in orde maken.Ze maakten een piramide ( zie volgend mailtje) van de lange stukken hout, zodat later een prachtig groot vuur ontstond waarin de stenen roodgloeiend werden gestookt, wat wel zo'n anderhalf tot 2 uur in beslag nam en waar we heel prettig omheen konden zitten, want de buitentemperatuur was niet zo hoog.Bovendien hebben we tijdens deze bezigheden nog een lange bui regen gehad.
![]()
De vrouwen gingen samen met de goeroe, in de weer met de tent.Die moest 5 diameter in doorsnee zijn en werd vrij laag, gemaakt van wilgentakken, aan elkaar vastgebonden met touw.Daarna werden er strategisch, de ongeveer 30 dekens, over heen gedrappeerd met nog tot slot een soort zeil over alles heen.
En dan nu de zweethuttenfase, waar het om begonnen was.Toen ik begreep, dat het binnen stikkedonker zou zijn en enorm heet, kreeg ik toch wel een benauwd gevoel.Dus ik vroeg aan Do ( de leider van het geheel ) of ik niet zó mocht gaan zitten, dat ik snel kon vluchten, als het als het er echt ging krullen.Dus mocht ik naast Do zitten.
![]()
We gingen dan het eerste naar binnen, want het moest allemaal met de klok mee draaien, en op die manier, kon je er snel weer uit.Jammer genoeg, dacht een grote gewichtige man blijkbaar hetzelfde, want die zat al op de door mij gewenste plek.Nou ja, niet zo'n ramp.
Midden in de hut, was een gat gegraven, en daar werden door de vuurman , om te beginnen een stuk of zes stenen, een voor een op een riek, binnengedragen en zorgvuldig in het gat gelegd.Voor dit gebeurde, had iedereen plaats genomen in een kring, waar het dringen was geblazen, want het was zeer krap, met als gevolg, dat ik erg weinig ruimte had ( ben niet zo goed in ruimte innemen en anderen , waaronder mijn buurman, konden dat een stuk beter)Toen alles wat binnen moest zijn, binnen was gekropen, ging het ingangsgat dicht.We hadden trouwens van te voren ook nog gekleurde zakjes moeten vullen met tabak, die binnenin werden opgehangen aan de wilgentakken.Het doel daarvan, heb ik niet meegekregen.Jos ( meen ik) vroeg of we daar naakt zaten.Dat zou natuurlijk wel het prettigst geweest zijn, maar Do vond het beter om de mensen een zwemdingetje aan te laten houden.En zo zaten we op onze handoeken op het gras.Het was inderdaad ongeveer pikkedonker, al gloeide in het begin de stenen nog.Do begon met een meditatie en begleidde dat voortdurend met trommen geroffel, wat best een beetje onheilspellend was.Door dat er water op de stenen werd gegooid was het flink warm, maar te hebben.Wel heb ik onmiddellijk gevoeld, of ik achter mij, mijn handen naar buiten kon steken, zodat ik een e.v. vluchtweg had, in geval van nood.Daar viel wel wat te ritselen en dat heeft me flink geholpen om alles aan te kunnen.Elke keer, na ongeveer een half uur, ging de ingang open, wat een enorme opluchting betekende, en werden er nieuwe stenen binnen gebracht, waarna de "hel" weer begon.Intussen gebeurden vanalles.Zo moesten we o.a. oergeluiden maken, waarbij het echt leek, of de hel losbrak.Op een gegeven moment klonk het net als een troep huilende wolven.Af en toe, heb ik mijn oren dichtgehouden, want dan redde ik het niet meer.Stel je voor, pikkedonkerte, oerschreeuwen, enorme hitte ,geklemd tussen 2 mensen, en tromgeroffel, wat alsmaar harder en sneller ging.Dit was niet de hele tijd zo, want stilte en allerlei geluiden wisselden elkaar af.Bij de derde ronde werd het zo heet, dat iemand er uitwilde en meteen daarna verschillende anderen, waaronder ik.Ben bij de 4e en laatste rit toch weer naar binnen gegaan, want ik wilde het zo veel mogelijk meemaken.Toen kwam ik op het idee, om met mijn rug naar het vuur te gaan zitten.Dan had ik meteen meer ruimte en was het een stuk beter te hebben.Dit lijkt me wel een idee te geven, van het gebeurde, al is het natuurlijk een heel persoonlijke belevenis.De echte bedoeling was een zuivering in diverse opzichten, maar daar ben ik voor het merendeel niet aan toegekomen, als ik er al in mee had kunnen gaan.Voor de rest van de dag, hebben we nog allerlei verrassende dingen gedaan en natuurlijk lekker gegeten en gedronken.Het was allemaal tip top voor elkaar, en iedereen was zeer tevreden.Dus dat was mooi.Lieve groeten van Joke (Z)
Reacties