|
|
||
LINKS
|
Emmy Verhoeff (Malang, Oost-Java, 1939) kwam in 1956 naar Nederland. Ze volgde o.a. opleidingen aan de Academie voor Beeldende Kunsten te Rotterdam en de Rietveld Academie te Amsterdam. Met haar schilderijen exposeert zij regelmatig en heeft diverse boekomslag- en binnenwerk-illustraties op haar naam staan, waaronder 'Niemand zal heersen over de vrouw' (Maartje van Tijn, Basislektuurdienst, Heemstede, 1988) en 'Tussen twee werelden' (KJBB, Amsterdam, 1994). In 1978 begon Emmy Verhoeff met schrijven en sinds 1991 gaan haar geexposeerde schilderijen vergezeld van gedichten die in speciale mappen worden geleverd. Zij werkte mee aan verschillende dichtbundels, waaronder Layangan. Emmy Verhoeff doceert schilderen en tekenen, is tekentherapeute, zit in de redactie van 'BLIMBING' en voert het secretariaat van de 'Vrienden van het Indisch Boek'.
Ik heb de eerste
sneeuw gezien dit jaar
|
|
|
Schetsen voor 'Uit de zak van de tjelana monjet' |
||
|
Ramboet hitam, matanja galak
Sarinande
Nina bobo
|
||
|
Wortels
Ik heb geen wortels hier Ik laat me hier geen knollen
|
Gebaar
Het was een gebaar Het was de buiging van een hand In de verwarring van het heden Het besef te hebben verloren
|
|
|
Het roze olifantje |
Op de wip |
|
|
Kaatsebal |
Blindemannetje |
|
|
Schommelen |
Kleine Anna (zat op goene steen) |
|
|
INDOPERI(H)KELEN Leve de Indo! Waar ik er één van ben. Verenigd in ongeveer 624 verenigingen. Hoe dan ook en waar dan ook, sóóóveel, altijd susah dese toch. Zoveel kleuren, zoveel smaken, zoveel meningen.En allemaal strepen om op te staan. Er loopt dus een fikse streep door, ja. Door al die Indo's. En dié heeft ruzie mét die. En die weer mét dié. En dese denk anu van dese. Sooo anu ja. En maar botsen. Eén grote bak kopi tubruk! Hoe toch? Misschien typisch Indisch, ja? Misschien wel een van de prominentste Indo-eigenschappen dese, die ik, als rasechte Indo, noem: NOG NIET WATWÁT AL WÁTWAT!Dese watwat-eigenschap heeft met onze hevoelihegeit te maken. Want....... Ah, die Indo is sóóóóó hevoelih, dat als iemand lángs des Indo's tenen loopt, hij voel al pijn. "Aduh!" roept Indo dan, "Loh, jij loop langs mijn teen, bijna geraak ja. Awas, ik beuk jou." "Eèh, niet zo dan jij!" antwoord Indoyanglain, "Als jij zo, ik lel meteen." "Kurang ajar lu, ja. Wil mij lellen. Durf jij wel!" "Nah itu, jij denk ik ben bang
foor jou!" BLADAK! En dan??? Ruzie!!! Hoe toch dese? Nekstervan! Indo wordt nou des duivels. " Hotperdom! Ik doet jou neks en jij beuk mij." "Apalu als jij seg eerst jij beuk mij......!" "Ik ség toch ik beuk jou, maar jij beuk meteen." "Als jij seg jij beuk, jij fraag der om.""Hoeso ik fraag! Ik fraag jou neks. Ik wil niet eens." "Waarom jij fraag mij neks. Ik ben niet lakoe, ja." "Wie het seg is het sellef, met jou kop door de....." BLADAK! "Hotperdom! Ik doet jou neks en
jij beuk mij." "Apalu als jij seg eerst jij beuk mij......" Wordt
eieieindeloos vervolgd. Vraag: Waarom zijn de meeste Indo's bruin?
|
PEPESAN
Pepesan herinner ik me van vroeger als kleine
platte pakjes van daon pisang, waarin een geurige pittig smakende substantie. De
pakjes met inhoud werden eerst gestoomd, dan geroosterd boven de areng in de
anglo en het rook zalig. Om niet elke keer als ik pepesan wil eten, op zoek te moeten naar daon pisang, die niet altijd te krijgen is, maak ik de pepesan in een kleine ondiepe schaal. Ik ben in het bezit van een combimagnetron en gebruik de oven en magnetronfunctie tegelijk. Dit om het stomen en daarna roosteren te ondervangen. Wie zo'n apparaat niet heeft zal het op de gewone manier moeten doen. In sommige pepesans wordt Blimbing Wuloh gebruikt. Die ben ik hier in Nederland nog niet tegengekomen. Vervanging voor Blimbing Wuloh heb ik niet gevonden, want de smaak is met geen ander vrucht of groente te vergelijken. Wat ik ook probeerde, kruisbessen bijvoorbeeld, het deed de smaak geen goed. Dus heb ik de Blimbing Wuloh maar laten vervallen. De hoeveelheden zijn kira-kira. In mijn overgeleverde recepten staan geen hoeveelheden. Men neme: 2 eetlepels heel fijn gewreven uien Laat dit eerst een half uur stomen in een
stoompan. Daarna onder de grill tot er een kleurtje op komt. Als het klaar is strooi ik er wat gesnipperd marjoleinblad overheen. Dit benaderd meer de smaak van kemangiblad dan de vaak gebruikte selderie. Pepesan tempeh Neem 1/4 stuk tempeh en verkruimel dit. Meng dit alles goed door elkaar en doe dit in een kleine, ondiepe, ingevette schaal. Ontdoe een rode en een groen peper van de pitten en snijdt ze in repen. Leg deze repen op het tempeh en kruidenmengsel. Druk alles een beetje aan. Ook dit wordt eerst gestoomd en dan geroosterd. Of in de combimagnetron klaargemaakt zoals bij het voorgaande recept.
|
|
|
ORDE In de orde van de dag doe ik de wasmachine aan moet ik naar de super gaan daarna in de keuken staan. Opeens is er weer dat gevoel van pijn en blijdschap en ik kijk naar de volheid van de lege ruimte in mijn open handen en ik zie de vele levens die ik leid In de orde van de dag doe ik de wasmachine aan moet ik naar de super gaan daarna in de keuken staan. |
HET IS EEN EEUWIGHEID GELEDEN
de geur van je huid om me heen gehangen als de bruine batik zijdezacht vloeiend verwassen door de jaren oneindig omhul ik mij met warmte als van de rode aarde is het een eeuwigheid geleden sinds ik je gisteren heb gezien de trilling van je mond proefde aroma van de djamboebol vrucht gegroeid uit de warme rode aarde en het is een eeuwigheid geleden sinds ik je gisteren heb gezien.
|
|
Teller voor vervanging toonde ruim 800 bezoekers