Ik wil even niet meer

De dag beginnen met een ruzie als ontbijt

De dag door met een zo'n rot gevoel

Omdat ik me onkundig en machteloos voel

Een dag beginnen met weer opnieuw die strijd

Ik wil even niet meer

De dag door terwijl ik hoop maar nooit weet

De dag door met de wens dat het eens zal veranderen

Maar dat  ze nu eenmaal anders is dan anderen

Een dag beginnen met het verdriet van gisteren dat nog niet sleet

Ik wil even niet meer

De dag door met denken aan later als ze groot is

De dag doorbrengen met gemengde emoties

Zo blij zijn met een beetje de rust na alle commoties

Een dag beginnen met het gevoel dat er nog hoop is

Ik wil even niet meer

De dag eindigen wetende dat het ook morgen niet over gaat

De dag door met opnieuw hetzelfde verdriet

Over haar gevecht dat niemand ziet

Een dag eindigen als een moeder die, om bij te komen,

geestelijk haar kind even verlaat