Maneschijn
Homepage
2003/2004 selectie
Mijn foto album
Foto's van mijn lieffie
Mijn profiel
Selectieve gedachten
Mijn dromen
Gekleurde gedachten
De andere zijde
Duisterblauw
Bitterzoet Zout
Donkere dromen
Meerminnenmagie
Pijnlijke verwachtingen
Mijn Grootouders
Stille wateren
Vragend Blauw
Zwart/Wit
Gedachten in kleur
Zielstonen
Tinnetjes Fotogedichten
Dichterlijk water
Zwarte gaten
Pramodah
Maneschijn
Hans gedichten
Michris gedachten
Laurens Windig
Oma Bunk
Charly, ...
Gastenboek
Favoriete links
Het kostbare wondertje
Weblog
Vakantie 2005
Maneschijn

Drijven op de golven

Ken je dat gevoel?
Op je rug liggen in de zee
Je heerlijk laten drijven
Je beweegt met de golven mee

De zon brandt op je huid
Op je lippen proef je zout
Je hoort het klotsen van het water
Het voelt allemaal zo vertrouwd

Ja, ik wil dobberen op het water
Gedachtenloos liggen genieten
van dit natuurwonder
Ja, ik wil drijven op de golven
maar ik ga steeds weer onder...

-22.05-

- maneschijn -





Apathische stilte


in apathische stilte
staren nietsziende ogen
alleszeggend
naar duistere nachten
levensbron opgedroogd
leeggeslurpt door
demonische wezens
op zoek naar kracht
en vreugde
jongedames ontnemen ze
alle hoop
ademen hoeft niet meer

met zachte stem
woorden gesproken
doorbreken gevoelloosheid
langzaam rolt
een traan
over haar wang
langzaam breekt het schild
in stukken en scherven
snikkend voélt ze weer
en ziet een straaltje
licht



- maneschijn –


Duivelse Dans

de zwarte nacht
kolkt en bruist
danst wervelend in het rond

geen wals of polka
geen rustgevende slow
een duivelse dans

steeds sneller
en heftiger
draait hij in't rond
sleept alles mee
in zijn duisternis
ontwortelt de laatste stronken
weg standvastigheid
slokt alles op
tot slechts duisternis nog rest

oppervlakkigheid treedt in
om de bergen te ontwijken
van gevoel
zo zwart

en slechts als de ogen
wijd opengesperd worden
sterft de opzwepende muziek uit
om over te gaan
in een treurige klaagzang
die niet verdreven wordt
bij het verdwijnen van de nacht

- maneschijn -







De keerzijdes van de maan


wanneer de mens
zijn gelaat durft heffen
in wonderlijk vertrouwen
naar het hemellichaam
zal hij starende
moeder en dochter ontdekken
de betoverende keerzijdes
van de maan

goudblond strooit
de stralende dochter
saffieren blikken
die een mensenhart
amoureus verlichten
haar glinsterend gelaat
heeft werelden
in aanbidding
doen zwichten

met donkerglanzende
goedkeurende kalmte
beziet de moeder
het fonkelende maankind
zwarte parels glijden
langs haar glimlach
deze schoonheid
is waardig
te worden bemind



Sheena