Mijn dromen
Homepage
2003/2004 selectie
Mijn foto album
Foto's van mijn lieffie
Mijn profiel
Selectieve gedachten
Mijn dromen
Gekleurde gedachten
De andere zijde
Duisterblauw
Bitterzoet Zout
Donkere dromen
Meerminnenmagie
Pijnlijke verwachtingen
Mijn Grootouders
Stille wateren
Vragend Blauw
Zwart/Wit
Gedachten in kleur
Zielstonen
Tinnetjes Fotogedichten
Dichterlijk water
Zwarte gaten
Pramodah
Maneschijn
Hans gedichten
Michris gedachten
Laurens Windig
Oma Bunk
Charly, ...
Gastenboek
Favoriete links
Het kostbare wondertje
Weblog
Vakantie 2005
Mijn dromen


Haar stille graf


rond zilvergrijze muren
van de kasteelkerk
tegen een
glooiende berghelling
wandel ik rustig
langs vervallen graven


zon kiest een zerk
waar twee handen
elkaar omvatten
l’amour in eeuwigheid
ik zie vage letters
en ze reikt naar mij
over de dood heen
stenen hand
in warm levende


het verhaal
klankloze stem
van kuisheid
en opgedrongen keurslijf
bekrompenheid
der dorpelingen
verstopt
achter schijnheilige luiken
en zij
die zich vrijvocht


haren rood als vuur
waren opvallend vlammend
in ’t groene gras
verboden liefde
gaf naakt licht
bedrogen echtgenoot
gierig grijs
nam haar leven
nog voor volkomen bloei
zeden zegevierden
liefde stierf


ik sta hier
veeg mos van haar naam
zuiver leisteen schuldloos
fluister een groet
rust zacht, volgster van ’t hart
en laat, haar hand los


- Sheena -






Golf door mijn gekleurde gedachten






Vraatzuchtige zwarte weduwe


lonkende opening
van weelderige armen
een verzuchting
ontsnapt zijn rauwe hals

hoe zoet
is gevaarlijke verleiding


welk kronkelig pad
leidde hem tot hier
waar het ademen
steeds zwaarder weegt

hij verdrinken zal
in haar wurgende greep


zijn nuchter verstand
reddeloos verloren
slechts haar vurige blikken
vertegenwoordigen wereld

het omwentelen der planeten
leven begint bij haar bestaan


alles draait rond verlangen
aangeraakt te worden
door haar volle rozerode mond
al rilt zijn huid huiverig

na die hevige passionele kus
wacht levende verslinding


- Sheena -






Geen boze opzet, werkelijk niet


hoor je mijn lokroep, liefste
ik vraag vergeving
op mijn blote knieën
voor het brutale stelen
van je hart en ziel
ik geef ze terug
als jij dat wilt

alles wat ik verlangde
was een moment in tijd
waarin ik vergeten kon
dat ik mezelf
vernietigen moest

onbewust van het besef
dat mijn graaien in je geest
en graven in je lichaam
je voorgoed
tot slaaf maken zouden
van een wreed noodlot

ik wist werkelijk niet
dat die demonische liefde
je hulpeloos, hopeloos verloren
in mijn chaotische wereld
laat vastlopen en verwoest


van Sirenes, moet je ook wegblijven
hun gezang is dodelijk
eens vaar je onherroepelijk
te pletter op de rotsen

Sheena