|
 |
|
Heb je ooit goed gekeken?
sluit je ogen
een eenzame kristallen vaas
weerspiegelt in ‘t notenhoutenblad
dat glanst van zinloze wrijving
je lonkend met de dood
drie bloeiende rozen
doornen in elkaar gehaakt
vuurrood en overvloeiend
stervend om te behagen
moeilijk benoembaar
welk teer blad groeide
aan de buitenste stelen
het begin zoekt houvast
gevuld met troebel water
begonnen als heldere stroom
nu besmeurd met levensvocht
dat uit vermoorde bloemen lekt
open je ogen
achter iedere schoonheid
geplukt voor menselijk genoegen
schuilt brute wreedheid
en niets is zoals het lijkt
|
|
|
| |
|
|
|
|
|
|
|
Bijna geen hindernissen meer
de werking van tijd
in opgeworpen hindernis
is waarlijk groot
bevorderlijk gaat hij heen
bereikt gestaag het midden
met spanning voelbaar
beklemmend dicht rondom
het gevaar helder zien
en stil sterk
kunnen blijven staan
dat is wijsheid
op die juiste plaats
strekt standvastigheid
tot immense heil
waarachtige orde
brengt absolute rust
in haar ziel
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
De wereld is anders, sinds gisteren
handen bewegen
zelfstandig ondoordacht
in een constante beweging
begint een vreemde wisselwerking
van aantrekken en afstoten
onverklaarbaar geschokt
draait de ziel in cirkels
onbewuste energie
laait vlammend door genen
levenskracht geboren
vanuit diepe duisternis
zoekende naar verklaringen
vindt de omgewoelde geest
niets dan eb en vloed
een bekende in herkenning
positief tegenover negatief
geboren uit overgave
de voorzichtige lach
die leeft en weet
dit is een vaststaand lot
waarvan een mens
niet wegdwalen mag
|
|
|
| |
|
|
|
|
|
|
Geef antwoord, als ik vraag wat heeft onmetelijke natuur nodig te overdenken en te verzorgen als alles wederkeert tot gezamenlijke oorsprong vruchten der duizenden gedachten wordt verwezenlijkt door inwerking van het begin de zon gaat heen verdreven door de maankracht waar de hitte heenvliedt verschijnt de koude kracht afwisseling in’t voltooide jaar het verleden trekt zich schuw samen draken en slangen leggen zich neder in gemeenschappelijke winterslaap het zaad der geesteswerkzaamheid dringt in diepste gedachten laat zich niet benauwen door steen of steunen op doornen en distels bewuste werkingen zijn immer zo beperkt wat hier nog bovenuit gaat overstijgt alle geweten probeer het goddelijke te peilen de veranderingen omarmen in vol diep vertrouwen en wonderbaarlijke hoogtes zullen ieders deel zijn
|
|
|
|
Zoek en zwem het duisterblauw in
|
|
|
|
|
|
|
|
