Stille wateren
Homepage
2003/2004 selectie
Mijn foto album
Foto's van mijn lieffie
Mijn profiel
Selectieve gedachten
Mijn dromen
Gekleurde gedachten
De andere zijde
Duisterblauw
Bitterzoet Zout
Donkere dromen
Meerminnenmagie
Pijnlijke verwachtingen
Mijn Grootouders
Stille wateren
Vragend Blauw
Zwart/Wit
Gedachten in kleur
Zielstonen
Tinnetjes Fotogedichten
Dichterlijk water
Zwarte gaten
Pramodah
Maneschijn
Hans gedichten
Michris gedachten
Laurens Windig
Oma Bunk
Charly, ...
Gastenboek
Favoriete links
Het kostbare wondertje
Weblog
Vakantie 2005
Stille Wateren

Zijn de goden boos ?

watergordijnen scheiden
nachten van dagen
alsof Thor genoegen schept
in leeggeroofd geluk
en zijn botte bijl met kracht
door verwachtingsvolle harten klieft


terend op verlangen
breken twee tranende zielen
ze vallen versplinterd
op de keiharde bodem
waar gisteren nog
klaterend gelach weerklonk


demonisch spel houdt aan
telkenmale wanneer men denkt
dat het wolkendek splijt
om zon voorrang te geven
gooit duivelse donder
de deuren weer dicht

me dunkt,
de Goden
zijn weer eens boos

-Sheena-



Liefde tussen Dag en Nacht

de nachtgodin strekt zich uit
haar hoofd geheven voor een kus
op haar mond vol sterren
van de zonnegod der dageraad


twee momenten
in de eeuwigheid
zijn hen daag’lijks toegestaan
voor zij zich terugtrekt
in haar eenzaam wolkenbed
terwijl hij treurend
aan de hemel stralen moet


als de schemering valt
gelijk het ochtendgloren
kleuren de luchten
bloedrood
passionele hartstocht
heeft de werkelijkheid
verdreven


bewust
van het naderend afscheid
verliezen zij zichzelf
in elkaar, even
tot het schijnsel wederom
zal verbleken


-Sheena-




Rust staat op zichzelf

op sofa’s leunen lange moede lenden
spanningen van eindeloze dagen
 vloeien stil langs stoelpoten
waar ze afdruipen in verborgen bodems
 
kort blikveld is toegestaan
 alleen ruimtes zijn lijf’lijk haar territorium verstoringen in’t aura
verassen bliksemend notoire indringers
 
 sommige plaatsen lijken
 eigendom van eenzaamheid
doch schijn bedriegt slechts
 
goede verstaanders voelen vredige rust
 een volkomen harmonie
onverstoorbaar in zichzelf gekeerd
 
-Sheena-



Vrouw van het water

vul de zilveren schaal
met zuiver water
en spiegel de toekomst
geschreven in de sterren
de afgrond
is verder weg
dan het menselijk oog
kan vermoeden


waterwezens voelen
onuitsprekelijk verdriet
parels vallen
zonder verstoring
of rimpeling
van glad oppervlak


blinkende vinnen
dansen
als golven
door het hoofd
zuiveren de ziel
vrouw van het water
streelt
je pijnen weg


-Sheena-




Somnambulisme

toegangsdeur
der onsterfelijke wereld
waar wetten
van tijd en ruimte vervallen
gun me een ogenblik
het bovennatuurlijke
te bevatten


laat de verloren vrouw los
verglijden in slaapwandeling
de vege tekenen
zijn meermaals haarscherp
en splijten irissen uiteen
al zijn de ogen geloken


eigenaardige zielstoestanden
vervormen het gelopen pad
spreken een doodvonnis uit
over leven in werkelijkheid
gelijk ademend begraven
steelt ze haar tijd

-Sheena-





Watervallende sterren

een ster scheurt zich los
uit statische hemelen
zij zwemt omhoog
naar de gapende leegte
die maneschijn
achter de wolken beloofd


het prikkeldraad
dat zich rond haar enkels wond
transformeert in bloeiende ranken
bloemen ontvouwen zich
en bedekken haar naaktheid
in sluiers vol kleurigheid

daar is haar bestemming
zacht glijdende door wolken
waar ze neerzien kan
op een vreemde wereld
dat haar waterverlangen
nimmer begreep

-Sheena-