|
 |
|
Sporen volgend
het spoor dat naast woorden loopt
voegt innerlijke vibraties toe
maakt de letters zwaarder
en langzaam
van het perkament vallend
hiaten beklemmen
gevoel van onderbreking
volkomen gemiste stof
die uitkomst zou bieden
als men dieper lezen dierf
doch het vermaak
heeft de overhand genomen
hersencellen op planken
van lege boekenschappen
bevolken andermans dromen
ze zwijgt schrijvend
de omgewoelde intenties
geven een binnenkant weer
die een blinde niet ziet
nimmer hoeft te doorgronden
zolang het spoor voortdendert
-Sheena-
|
|
|
|
|
|
|
RUST VINDEN IN STILTE
laatste woorden
vallen van haar vingers
kou schept warmte
in dood overleven
letters
scheppen geen vreugde
over en uit
lege geest
zijn woorden
bevestigen slechts
laatste vermoedens
dit spoor
loopt dood
open je ogen vrouw
voor wijsheid
die jezelf al kent
maar niet bevestigen kon
het is hier
recht voor je
je ego
heeft de geest overgenomen
in stilte leeft de waarheid
wachtend al die tijd
tot blinde ogen zien zouden
stop
je mag nu
het kan nog
nimmer te laat
voor vrede
in rust
-Sheena-
|
|
| |
|
|
|
|
|
|
|
Bevroren in wit
het scherm blijft leeg
een stille aangeslagenheid
verdroogt de woorden
niet verlegen maar te diep
weerklinken de klanken
die ongeschreven treuren
geen letters kunnen vertalen
wat gevoel geluidloos schreeuwt
dus het maagdelijk wit
is wat eenzaam achterblijft
de vingers op slot slaat
zonder overtollige zielssporen
ze wil verhalen loslaten
doch gietijzeren poorten
slaan verlammend dicht
en tijd vliegt razend voorbij
zodat alles na vele eeuwen
compleet vergeten zal zijn
-Sheena-
|
|
|
|
|
|
|
Mijn blinde dromenboek
lees
mijn boek van tranen
voor ik
het angstig dichtsla
luister
naar de huiveringen
sinds het prille begin
van bestaan
zie
die lege hoofdstukken
en doof
het brandend schreeuwen
voor wanklanken
je gaan tegenstaan
ach, ik droom
al lezende
ben je ziende blind
je bekijkt letters
maar de inhoud
zal je altijd ontgaan
-Sheena-
|
|
| |
|
|
|
|
