|
|
'nachtliefde' 'Ik dacht dat je droomde in de richting van mijn herinnering. Even zag ik een lach, in een idee aan onze gesperde nacht. Ik ben maar kunstig van afkomst en jij de glim van mijn eerstgeboren gedachte.' -Hans-
|
|
|
|
|
|
|
|
'Möbius' 'Leven is het genot van durven. Durven is zoeken naar een kennismaking. Kennismaken is een verpauperde verkering. Verkering is twee paar schoenen die dansen. Dansen is een lichte drug van dromen. Dromen is een van de spîegels van de liefde. Liefde is een experiment van de ziel. Mijn ziel is even mooi in jouw leven.' -Hans-
|
|
|
|
|
|
|
|
|
 |
|
|
'levensloop' 'In jou verbeeld ik me duizend tranen. Getroost in een waterton, vergoten tot meerdere glorie van.... Met jou boetseer ik de stramheid van je ledematen. Het hoongelach van jeugd, schalt het perverse van vluchtigheid uit. Door jou beeldhouw ik het borstbeeld van mijn onweten, terwijl een serenade weerklinkt. De regen schijnt zijn laatste stralen uit, als in het dagboek van de zomer, mijn weelde bloeit.' -Hans-
|
|
|
|
|
|
|
|
'dromenwerkelijkheid' 'Een glanzende ster pinkt de laatste gouden traan, als afscheid van zon. Met haar de nacht, die steels verstoppertje speelt in haar maan. Telkens weer schildert een helse hemel de bliksemschichten, terwijl het aan- en uit knopje van passie Ouranos en Gaia bevangt in tederheid en omhelzing. En het zal daar zijn dat mijn liefde in droom steeds geboren wordt.' -Hans-
|
|
|
|
|
|
|