Het is even slikken

als ik die ronding beschrijven zou
komt er dan begrip van bovenaf
langzaam vallend in mijn schoot
waar ik het koester en omarm
omdat rond mijn woord gebleven is

noem me onterecht vaag misschien
stel geen vraag aan wat ik niet ben
die boom is iets waar ik naar kijk
en zonder de bast te betasten zegt hij
dat schors me nooit lief heeft gehad

ik val niet uiteen in stukken droef
nu de waarheid op mijn bord ligt
prik ik net zo gretig als voorheen
met mijn vork in de garantie van
nog eenmaal taai kauwplezier

Sheena

Wat wens ik je toe vriend

wil je de essencie van beweging soms

of een rotschop het is me echt egaal

geen godennaam nee zeker niet vriend

laten we vooral de eendracht voeden

dat schept het minste ongelijk in samen

god staat er maar in de weg nietwaar

vergeet het uitzicht op woest en vurig

van teder beminnen is geen sprake

daaraan sterft alles wat ongesproken is

de tweestrijd draagt straks andere namen

er springen dwazen van driehoog achter

het valt ons vast minder zwaar vandaag

ik wens een waardiger lot vriend

geen temperamenten zonder contrast

wat ik schaamteloos weggooien zou

is waar jij kruizen op schatkaarten ziet

we groeien te snel in tegendelen

laat ons meester zijn over het begin

-Sheena-

tel jij ze ook, die randen tussen de tegels

gevuld met stukjes mos en lege bierdoppen

-je mag er zeker niet op gaan staan mens-

zeven dagen ongeluk lijken niks, zeg je

noem niks maar niets in repeterende orde

alles is zoek en samen in die centimeter

wanneer je een moord doet voor grind

liggen er platte vlakken die verleiden

precies in pas, als een schema van ritme

tellen zij een kindertijd dichterbij af

mijn voeten hebben zich niet verstapt

en de rij een rij gelaten, zo moet dat