|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Dit is het verhaal van een echtpaar dat al 26 jaar gelukkig getrouwd was. De enige irritatie in hun huwelijk was de echtgenoot z'n vreselijke gewoonte om 's ochtends bij het ontwaken vreselijk harde en stinkende scheten in bed te laten. Het geluid maakte zijn vrouw wakker, de geur sloeg op haar ogen en zorgde ervoor dat ze boven de lakens naar lucht moest happen. Elke ochtend smeekte ze hem weer om te stoppen omdat ze er ziek van werd. Hij zei dat hij er niet mee kon stoppen omdat het een natuurlijke gewoonte was. De vrouw zei dat hij maar eens naar een dokter moest gaan omdat ze bezorgd was dat hij op een dag z'n ingewanden eruit zou schijten. Jaren gingen voorbij en de man ging maar door met zijn vervelende gewoonte. Tot op kerstochtend de vrouw een kalkoen aan het bereiden was voor het kerstdiner. De man lag boven in zijn slaapkamer nog te slapen. De vrouw had de ingewanden uit de kalkoen gehaald en in een schaal gedaan en opeens kwam er een gemene gedachte in haar boven. Ze pakte de schaal en ging naar boven waar haar echtgenoot nog lag te slapen. Langzaam trok ze de lakens en zijn pyjamabroek naar beneden en leegde de schaal met kalkoeningewanden in zijn broek. Even later hoorde ze haar echtgenoot wakker worden met het gebruikelijke lawaai van zijn scheten, gevolgd door een bloedstollende kreet en het geluid van voetstappen naar de badkamer. De vrouw kon zichzelf niet meer inhouden en rolde over de keukenvloer van het lachen. Ongeveer twintig minuten later kwam de man naar beneden in zijn met bloed besmeurde pyjamabroek met een hysterische blik in zijn ogen. De vrouw beet op haar lippen terwijl ze hem vroeg wat er aan de hand was. "Schat," zei hij, "je had gelijk! Al die keren dat je me waarschuwde, en ik wilde maar niet naar je luisteren!" "Wat bedoel je?" zei de vrouw. "Nou, jij zei altijd al dat ik op een dag mijn ingewanden eruit zou schijten en vandaag is dat eindelijk gebeurd... Maar met de hulp van een flinke hoeveelheid Vaseline en deze twee vingers, heb ik het er weer terug in kunnen stoppen!!"
|
Een blinde man komt in een restaurant en gaat zitten. De ober, tevens eigenaar, komt op de man af en geeft hem een menu. Zegt de blinde: "Het spijt me meneer, maar ik ben blind dus kan ik het menu niet lezen. Wilt u mij een gebruikte vork van een andere klant brengen dan kan ik ruiken wat er te eten is en dan bestel ik zo wel". Een beetje verbaasd loopt de ober naar een stapel vuile borden pakt een vuile vork en geeft die aan de blinde man. Deze ruikt aan de vork en zegt: "Mm, doe mij dit maar, gehaktbal met spinazie en puree". Ongelofelijk, denkt de man en hij vertelt zijn vrouw Maria, die de kok is, wat er zojuist gebeurde. Dit gaat zo een paar dagen achter elkaar en elke keer weet de blinde precies wat er die dag op het menu staat. Op de vierde dag bekruipt de ober een gevoel dat ie in de maling wordt genomen en als hij naar de keuken loopt voor en vieze vork besluit hij de man te testen. Hij pakt een schone vork en zegt tegen zijn vrouw: "Wrijf deze eens een paar keer tussen je benen." Maria doet het en de ober loopt terug naar het tafeltje en geeft de vork aan de blinde man. Deze ruikt aan de vork, trekt een verbaasd gezicht en zegt: "Hé, werkt Maria hier?"
|
|
|
|
|
|
|
 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
